به گزارش پرتال حمل و نقل ، در مجمع کانتینری خاور دور ، الکساندر گولوویزنین مدیر تحلیل و لجستیک شرکت **MORSTROYTEKHNOLOGIYA** ، اعلام کرد که کریدور بین‌المللی حمل و نقل شمال – جنوب (INSTC) در کوتاه‌مدت نمی‌تواند جایگزین مسیرهای سنتی شود .
چالش‌های اصلی این کریدور :
۱ . مشکلات در مسیرهای زمینی :
شاخه شرقی : تقریباً به‌طور کامل توسط محموله‌های غیرکانتینری اشغال شده است .
شاخه غربی : بخش ناتمام راه‌آهن آستارا – رشت (۱۵۰-۱۶۰ کیلومتر) با موانع جدی روبه‌روست :
* – ۷۳ پل ، ۳۰ روگذر و ۵۶ سازه هوایی
* – هزینه ساخت بسیار بالا
* – گذر از خاک ایران (چالش‌های سیاسی و لجستیکی)
۲ . محدودیت‌های سرمایه‌گذاری :
– طبق قوانین ایران ، سرمایه‌گذاری در راه‌آهن دولتی تنها با تصویب رئیس‌جمهور امکان‌پذیر است .
– کاهش ۷۷ درصدی بودجه شرکت راه‌آهن روسیه (RZD) برای توسعه این کریدور در سال ۲۰۲۵ (تنها **۹ میلیارد روبل**) .
۳ . مشکلات مسیر دریایی (خزر) :
– نداشتن خطوط کشتیرانی منظم
– کمبود ترمینال‌های تخصصی برای جابه‌جایی کارآمد کالا
نتیجه‌گیری :
با وجود پتانسیل کریدور شمال – جنوب برای کاهش وابستگی به مسیرهای سنتی (مانند کانال سوئز) ، چالش‌های لجستیکی ، مالی و سیاسی باعث می‌شوند این مسیر در آینده نزدیک نتواند رقیبی جدی باشد .
منتظر حضور شما در پیج اینستاگرام iranway هستیم
دیدگاه‌ها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.