به گزارش پرتال حمل و نقل ، در معماری جدید تجارت جهانی ، کریدورها تنها با ریل ، جاده و بندر ساخته نمی‌شوند ؛ پیش از شکل‌گیری جریان کالا ، شبکه‌ای از ارتباطات ، اعتماد ، همکاری‌های تجاری و هماهنگی میان بازیگران اقتصادی باید شکل بگیرد . اتاق‌های بازرگانی ، تشکل‌های تخصصی و نهادهای صنفی در این میان ، نقش حلقه واسط میان سیاست‌گذار ، فعال اقتصادی و شبکه‌های بین‌المللی را ایفا می‌کنند .
در نشست «الگوهای همکاری دولت و بخش خصوصی در لجستیک» که به همت مؤسسه ایرانی مطالعات کمربند و راه برگزار شد ، حامدرضا حیدری ، دبیر کارگروه ترانزیت کمیته عمران و حمل‌ونقل مجمع تشخیص مصلحت نظام ، با اشاره به اهمیت نقش تشکل‌های اقتصادی در توسعه همکاری‌های لجستیکی ایران و چین اظهار داشت که توسعه واقعی کریدورها بدون حضور فعال بخش خصوصی ، شبکه‌سازی تجاری و شکل‌گیری ارتباط مستقیم میان بازیگران اقتصادی امکان‌پذیر نیست .
وی تأکید کرد که اتاق‌های بازرگانی و تشکل‌های تخصصی حمل‌ونقل باید از جایگاه صرفاً مشورتی عبور کرده و به عنوان یکی از ارکان تصمیم‌سازی ، انتقال تجربه و ایجاد ارتباط میان فعالان اقتصادی دو کشور ایفای نقش کنند .
کریدورها پیش از حرکت کالا ، به شبکه اعتماد نیاز دارند
در این نشست مطرح شد که تجربه توسعه کریدورهای موفق در جهان نشان می‌دهد زیرساخت فیزیکی تنها یکی از اجزای ایجاد یک مسیر تجاری پایدار است .
پیش از آنکه یک مسیر ریلی یا حمل‌ونقلی به جریان مستمر کالا برسد ، باید میان صاحبان کالا ، شرکت‌های لجستیکی ، اپراتورها ، نهادهای مالی ، بیمه‌ها و دستگاه‌های حاکمیتی هماهنگی ایجاد شود .
در این چارچوب ، تشکل‌های تخصصی می‌توانند نقش ایجادکننده ارتباط ، انتقال‌دهنده مسائل واقعی بازار و تسهیل‌کننده شکل‌گیری همکاری‌های تجاری را بر عهده بگیرند .
دیپلماسی اقتصادی از مسیر بخش خصوصی عبور می‌کند
یکی از محورهای مطرح‌شده در نشست ، ضرورت تقویت دیپلماسی بخش خصوصی در کنار دیپلماسی رسمی بود .
بر اساس مباحث ارائه شده ، ارتباط میان ایران و چین در حوزه لجستیک نباید صرفاً در سطح مذاکرات دولتی باقی بماند ، بلکه باید میان شرکت‌های فورواردر ، اپراتورهای حمل‌ونقل ، پایانه‌ها ، صاحبان صنایع و تشکل‌های اقتصادی دو کشور نیز شبکه ارتباطی پایدار شکل گیرد .
در تجربه چین ، نهادهایی مانند شورای ارتقا تجارت بین‌الملل و انجمن‌های تخصصی ، نقش مهمی در ایجاد ارتباط میان دولت و بخش خصوصی و انتقال نیازهای واقعی بازار ایفا می‌کنند .
بر همین اساس ، ایجاد ارتباط میان نهادهای متناظر ایرانی و چینی می‌تواند زمینه شناخت بهتر ظرفیت‌ها ، کاهش موانع عملیاتی و توسعه همکاری‌های تجاری را فراهم کند .
تشکل‌ها ؛ صدای زنجیره تأمین در فرآیند تصمیم‌سازی
در بخش دیگری از نشست ، بر نقش تشکل‌ها به عنوان حلقه انتقال تجربه‌های میدانی به نظام سیاست‌گذاری تأکید شد .
فعالان اقتصادی و شرکت‌های حمل‌ونقلی ، به صورت مستقیم با چالش‌هایی مانند هزینه‌های حمل ، مشکلات مرزی ، فرآیندهای گمرکی ، محدودیت‌های عملیاتی و مسائل قراردادی مواجه هستند .
بر همین اساس ، حضور تشکل‌ها در مراحل مختلف تصمیم‌سازی ، تصمیم‌یاری و اجرای سیاست‌ها می‌تواند موجب شود تصمیمات اتخاذشده با واقعیت‌های بازار و نیازهای زنجیره تأمین هماهنگ‌تر باشد .
از گفت‌وگوهای مشترک تا کنسرسیوم‌های عملیاتی
یکی از مسیرهای پیشنهادی مطرح شده ، تشکیل کارگروه‌های مشترک میان تشکل‌های ایرانی و چینی ، برگزاری نشست‌های تبادل بار ، ایجاد کنسرسیوم‌های چندوجهی و یکسان‌سازی چارچوب‌های همکاری تجاری بود .
بر اساس این مدل ، شرکت‌های ایرانی می‌توانند با شناخت بهتر بازیگران واقعی زنجیره لجستیکی چین ، زمینه همکاری‌های عملیاتی در حوزه‌هایی مانند مدیریت حمل ، خدمات فورواردر ، تجمیع بار ، مدیریت کانتینر و خدمات ارزش افزوده را توسعه دهند .
این رویکرد می‌تواند از حالت ارتباطات پراکنده عبور کرده و به شبکه‌ای پایدار از همکاری‌های اقتصادی تبدیل شود .
تجارت آینده با شبکه‌ها ساخته می‌شود
در این نشست تأکید شد که در شرایط جدید اقتصاد جهانی، قدرت یک کشور تنها به داشتن مسیرهای جغرافیایی وابسته نیست ، بلکه توانایی آن در ایجاد شبکه‌های ارتباطی میان بازیگران اقتصادی نیز اهمیت دارد .
بر همین اساس ، اتاق‌های بازرگانی ، انجمن‌های تخصصی و تشکل‌های حمل‌ونقلی می‌توانند نقش معماران ارتباطی کریدورهای آینده را ایفا کنند؛ زیرا مسیرهای بزرگ تجارت ، پیش از آنکه روی نقشه‌ها شکل بگیرند ، در شبکه‌های اعتماد و همکاری میان انسان‌ها و سازمان‌ها ساخته می‌شوند .
دیدگاه‌ها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.