افزایش و توسعه خطوط مترو اگرچه در نگاه نخست ممکن است کاهش مسافران تاکسی و در نتیجه بیکاری تاکسیرانان را در پی داشته باشد اما کارشناسان معتقدند با تغییر مسیر خطوط تاکسی، حذف تاکسیهای گردشی و «در تا در» شدن تاکسیها میتوان علاوه بر ساماندهی ترافیک شهری از مشکلات تاکسیها در زمان توسعه مترو کاست.
بر اساس آمار رسمی اعلام شده از سوی شهرداری تهران، سالانه حدود ۳۰کیلومتر مترو در پایتخت ساخته میشود به طوری که در حال حاضر ۱۵۲کیلومتر مترو با ۹۰ایستگاه مورد استفاده پایتختنشینان است. در کنار این مسئله آمار از وجود حدود ۹۰هزار تاکسی در پایتخت حکایت دارد؛ تاکسیهایی که صاحبانشان معتقدند با گسترش خطوط مترو بهویژه در برخی مسیرها، میزان مسافران و در نتیجه درآمدهای آنان کاهش داشته است.

در این خصوص از نظر کارشناسان با خبر می شویم.نخست نظر کامبیز مستوفیدربان، کارشناس ارشد برنامهریزی حملونقل .
آیا در دنیا الگوی مشخصی برای حمایت از شغل تاکسیرانی همزمان با گسترش خطوط مترو وجود دارد؟
سبک استفاده از تاکسی در کشورهای خارجی با ایران تفاوت دارد و در هیچ کشوری خطوط تاکسیرانی به شیوه ایران فعالیت نمیکنند و بیشتر به شیوه «در تا در» یعنی «از مبدا تا مقصد» فعالیت دارند، به همین دلیل در کشورهای خارجی، این تعداد تاکسی که در خیابانهای ایران میبینید، وجود ندارد.
با گسترش خطوط مترو ممکن است بخشی از تاکسیها حذف شود، این مسئله بدان معنا نیست که از مشاغل موجود کاسته میشود زیرا مترو نیاز به بسیاری از مشاغل زیربنایی و روبنایی دارد. به اعتقاد این کارشناس با گسترش خطوط مترو، بهتر است تاکسیها تغییر مسیر دهند.
در مدل جدید، تاکسیها میتوانند از ایستگاههای مترو به نقاط محلی بروند که مترو آن مکانها را پوشش نمیدهد.
در یک نگاه دیگر با توجه به اینکه مترو به عنوان یک وسیله جابهجایی انبوه، در مسافتهای بالای ۱۰کیلومتر و تاکسی بهطور معمول مسافتهای زیر ۱۰کیلومتر را پوشش میدهد و اینکه گسترش مترو تا چه اندازه در ایران باعث حذف تاکسی میشود، نیاز به مطالعه دقیق دارد.
تحمیل آشفتگی ترافیکی به خیابانها از آثار منفی تعدد تاکسی در خیابانهاست. مستوفی دربان با اشاره به این موضوع و با تاکید بر کاهش ایمنی سطح معابر با افزایش شمار تاکسیهای موجود در خیابان، افزود: حجم زیادی از ترافیک خیابانها مربوط به تاکسیهاست، این در حالی است که بسیاری از خیابانها به حد اشباع رسیده است.
کاهش آشفتگی شهر و کاستن از بار ترافیکی خیابانها یکی از مهمترین اهداف مهندسی حملونقل است که در این زمینه توسعه مترو میتواند موثر باشد.
مشکل ترافیک را در بسیاری از کلانشهرهای دنیا داریم اما در ایران یک مشکل دیگر نیز داریم که همان آشفتگی ترافیکی است؛ معضلی که در دنیا وجود ندارد زیرا قوانین حملونقلی دقیقی حاکم است و همه مردم از آن پیروی میکنند اما به نظر میرسد در ایران برخی قوانین نیاز به بازنگری دارد.
برنامهریزی شهری باید به سمتی حرکت کند که در بستر یکپارچه فعالیت کرده و از الگوی مشخص بهره گیرد.
برای حل مسئله بیکاری رانندههای تاکسی، دولت و سیاستگذاران باید برنامهریزی کنند اما در این زمینه برنامهریزی شهری میتواند خطوط تاکسیرانی را به گونهای طراحی کند که در درجه نخست، تاکسیهای غیرخطی یعنی گردشی به شیوه «در تا در» حرکت کرده و توقف بین راهی نداشته باشند و دارای مقصد و مبدا مشخص شوند.
خطوط تاکسیرانی همزمان با توسعه مترو باید کاهش یابد. از سوی دیگر تاکسیهای خطی باید بعد از بازنگری، به طور منسجم و اصولی طراحی شده و موازی خطوط انبوهبر مانند مترو حرکت نکنند.
در واقع بستر فعالیت تاکسیها باید هماهنگ و یکپارچه باشد. آنطور که او تاکید میکند، این مسئله نیاز به مطالعات بازنگری و یکپارچهسازی خطوط تاکسیرانی دارد و در کنار آن، باید مباحث مربوط به اشتغالزایی و حمایت از اشتغال بخش خصوصی در حوزه حملونقل، در دستور کار قرار گرفته و برنامهریزی مشخصی برای آن انجام شود.
از نظر یکی دیگر از کارشناسان حملونقل را نیز در این باره مطلع شوید. علی کرمی، کارشناس ارشد حملونقل عمومی نیز نظری مشابه مستوفی دربان دارد.
توسعه خطوط مترو در شهر، روند کار تاکسیها را هدفمند کرده و مانع گردشهای بیدلیل آنها در شهر میشود. به گفته وی، همزمان با توسعه مترو، روند کار تاکسیها باید محدود به مسافرگیری در پایانهها شود.
با توسعه خطوط مترو، تاکسی جایگاه واقعی خود را در حملونقل عمومی خواهد یافت، کاهش ترافیک و سردرگمی مسافران ازجمله مزیتهای منسجمشدن خطوط تاکسیرانی است.
در بیشتر کشورها، همزمان با توسعه مترو، با راهاندازی ایستگاههای تاکسی و اتوبوس در ورودی و خروجی ایستگاههای مترو، از تراکم اتوبوس و تاکسی در سطح شهر میکاهند و به ترافیک نظم میدهند.
بر اساس آنچه در این گزارش بیان شد و با توجه به ارزان و سریع بودن مترو، کلانشهرها گریزی از توسعه آن ندارند، به ویژه اینکه کاهش ترافیک و کاهش مصرف سوخت و آلودگی هوا و نیز کاهش تلفات ناشی از تصادفها، از دیگر مزایای گسترش خطوط مترو است که مورد توجه دولتمردان است.
از سوی دیگر به نظر میرسد تاکسیرانی به عنوان یک شیوه رایج حملونقل عمومی در ایران، تحت تاثیر توسعه خطوط مترو است و دولتمردان باید فکری برای بیکاری احتمال تاکسیرانان کنند.
براساس پیشنهاد کارشناسان تغییر مسیر تاکسیها متناسب با توسعه مترو، حذف تاکسیهای گردشی و تمرکز بر شیوه تاکسیرانی «در تا در» در این زمینه بسیار موثر خواهد بود. از سوی دیگر با توجه به اشتغالزایی مترو در بحث زیربنایی و روبنایی میتوان از بخشی از نیروی انسانی تاکسیرانی، در مترو استفاده کرد.
منبع: پرتال جامع اطلاعات تخصصی صنعت حمل ونقل :: www.iranway.com :: به نقل از روزنامه گسترش صمت






دیدگاهها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.