اگر چه در دهه های اخیر تغییرات ساختاری در صنعت حمل و نقل هوایی به وجود آمده بود و در کشورهای دیگر این تحول همواره به صورت کاهش دخالت دولت ها در فعالیت های تجاری شرکت های هواپیمایی نمود پیدا کرد و موجب ایجاد نحوه جدیدی از مدیریت در شرکت های هواپیمایی و همین طور تاسیس نوع مدرنی از شرکت های هواپیمایی تحت عنوان شرکت های کم هزینه گردید که حتی اداره شرکت های به سبک کلاسیک را نیز تحت تاثیر قرار داد ولی در ایران به جهت وجود مشکلات پیرامونی و اجرایی و قانونی که بیشتر ناشی از تفکر و ذهنیت سیاسی مسئولان عالیرتبه بود نمی توانست این تحولات ماهیتی یعنی کاهش دخالت دولت برای برداشتن تکالیف تجاری عملی شود.
در هر حال پس از طی دوران طولانی و فراهم آمدن زمینه های قانونی و اجرایی اصل آزادسازی نرخ و یا به تعبیری نرخ گذاری بلیت هواپیما برای مسیرهای مختلف هوایی در داخل کشور بر عهده شرکت های هواپیمایی قرار گرفت و دوران تعیین قیمت های تکلیفی و کاهش دخالت دولت در امر تجاری شرکت های هواپیمایی به سر آمد. بنابراین چنین رویکردی یعنی حذف این سیاست ناکارآمد اقتصادی و عملکرد مدیریت خلاقانه بازیگران در صحنه باید منجر به رشد و توسعه صنعت و افزایش مسیرهای هوایی و جذب مسافران بالقوه در بازار گردد اگر چه اجرای آن همانند یک جراحی در ابتدا با اشکالاتی چون بی نظمی در تعیین نرخ ها و یا به تعبیری گران فروشی همراه باشد.
افزایش رقابت پذیری، بهبود کیفیت ارایه خدمات، حذف یارانه های دولتی، دستیابی شرکت های هواپیمایی به تعادل درآمد و هزینه، سرمایه گذاری برای تامین ناوگان هوایی بهتر و بیشتر، افزایش کارآمدی شرکت ها و ایجاد زمینه حق انتخاب برای مشتری از جمله اهداف مهم این طرح به شمار می آیند که حامیان اجرای آن نام می بردند و برای شناساندن آنها باید شاخص های معینی برای پیشگیری از خطای بازیگران تعریف شود.
از طرفی منتقدان مدعی هستند که شاید این رویه پوششی بر ضعف و سوء مدیریت شرکت های هواپیمایی، عدم ارایه خدمات با کیفیت به مشتری، مساعدت به شرکت ها و عدم حمایت از حقوق مشتری و گسترش رویه های غیر منطقی همانند روش چارتری موجود در کشور تلقی گردد و موجبات نایل آمدن به اهداف را فراهم نیاورد. این ادعا نیز با همکاری مشترک سازمان هواپیمایی کشوری و مدیران شرکت های هواپیمایی می تواند بر طرف و رضایتمندی مشتریان کسب گردد.
چون اصلاح رویه های تجاری در آغاز راه قرار دارد و به هر ترتیب اجرای طرح شروع شده باید متولیان در جهت حفظ و حراست آن تلاش نمایند تا با انجام شفاف سازی زمینه های رفع اشکالات فراهم و بتوان با اعلام شاخص های بهبودی بازار به اهداف مورد نظر دست یافت. هم اکنون توقع بر آن است تا حداقل اقدامات زیر با دقت هر چه بیشتر اجرایی گردد:
شرکت های هواپیمایی بپذیرند اگر چه فروش بلیت از طریق نمایندگی ها انجام می شود ولی فروش بلیت یکی از وظایف شرکت بوده و باید با نرخ تعیینی و شفاف شرکت به دست مشتری برسد تا برند شرکت از گزند آسیب ها در امان بماند. به همین جهت هر چه سریع تر نرخ ها را برای هر زمان به صورت شفاف در اختیار مشتری قرار دهند و یک سامانه خود کنترلی را ایجاد نمایند چون در حال حاضر عرضه ناوگان پاسخگوی تقاضا در بازار نمی باشد و احتمال سوء استفاده وجود دارد باید با هر نوع تخلفی از جانب نمایندگان فروش برخورد کنند زیرا در غیر این صورت به نظر می آید که تبانی وجود دارد.
در جهت شفاف سازی و تعادل نرخ تعیینی با ارایه خدمات با کیفیت ضرورت دارد تا دسته بندی شرکت های هواپیمایی با نوع خدمات آنها از جمله تعیین فاصله میان صندلی ها، وجود یا عدم وجود پذیرایی در حین سفر، میزان حمل بار همراه و … در چارچوب شرکت های برنامه ای و شرکت های غیر برنامه ای و شرکت های کم هزینه و یا شرکت های منطقه ای به وسیله سازمان هواپیمایی کشوری انجام پذیرد و برای مشتریان اطلاع رسانی گردد.
شرکت های هواپیمایی به منظور کارآمدی شرکت به ساماندهی بخش بازرگانی شرکت پرداخته و امکان استفاده از سامانه های اتوماتیک ذخیره جا و ایجاد مدیریت درآمد برای بررسی های بازار مسیرها و تعیین نرخ در زمان های مختلف با توجه به میزان تقاضا در بازار و همچنین ایجاد زمینه رقابت سالم و جذب مشتری بیشتر را فراهم سازند تا توان شرکت برای فروش بلیت بطور مستقیم را افزایش دهند.
سازمان هواپیمایی کشوری زمینه ورود سرمایه های جدید به صنعت از طریق شرکت های موجود و یا شرکت های تازه تاسیس و یا مشارکت ایرانی ـ خارجی را با حذف رویه های بازدارنده و ایجاد رویه های استفاده از تسهیلات اعتبار مالی داخلی و خارجی فراهم آورد تا هر چه سریع تر تعداد ناوگان هوایی مناسب افزایش یافته و میزان عرضه صندلی در بازار رو به فزونی رود چون با حضور فراوان هواپیما در بازار و وجود رقابت سالم میان شرکت های هواپیمایی مشتری حق انتخاب بهتر را پیدا می نماید.
در این میان نباید از حضور شرکت های جدید واهمه نشان داد زیرا شاید از این طریق بتواند استعدادهای جدید و جوان مدیریتی شکوفا گردد و در طول زمان بطور طبیعی همانند رویه های موجود در سایر کشورها همکاری میان شرکت ها و یا ادغام صورت خواهد پذیرفت.
منبع: پرتال جامع اطلاعات تخصصی صنعت حمل ونقل :: www.iranway.com :: به نقل از وبلاگ تین نیوز
دیدگاه‌ها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.