به گزارش پایگاه اطلاع رسانی iranway ، دکتر «دنیس هنگ» دانشیار و مدیر مؤسس شرکت روملا (موسسه روباتیک و مکانیزم های آزمایشگاهی) از گروه مهندسی مکانیک در ویرجینیا تکنولوژی است. تحقیقات او بر نقل و انتقال روبات ها، وسایل نقلیه مستقل و روبات های انسان نما متمرکز است.
کارها و اختراعات او از سوی رسانه ها ی ملی و بین المللی بسیاری مورد توجه قرار گرفته است. شهرت او تا آنجا پیش رفته که نشریه واشنگتن پست دکتر هنگ را «لئوناردو داوینچی روبات ها» نامیده است. او همچنین در میان ده دانشمند برتر ملی که کمتر از ۴۰ سال دارند نیز قرار گرفته است. جالب اینکه دکتر هنگ افزون بر اینها آشپزی ماهر و شعبده بازی کارآزموده است که سخنرانی‌های جالبی نیز در این زمینه ها ارائه داده است!
تلاشی چشمگیر
افراد بسیاری که با دکتر «هنگ» در ارتباط هستند، اختراع خودرویی برای نابینایان را از مهمترین و شاید اساسی ترین اختراعات او می‌دانند. دکتر «هنگ» می‌گوید: ما با ساخت وسیله نقلیه ای برای نابینایان به آنها آزادی عمل و استقلال می‌دهیم. در سال ۲۰۰۷ فدراسیون جهانی نابینایان، از کمیته تحقیقات علمی خواست، ماشینی بسازند که یک فرد نابینا بتواند مستقل و ایمن آن را براند. چیزی که آنها می‌خواستند، وسیله نقلیه‌ای نبود که یک فرد نابینا را جابه جا کند، بلکه وسیله نقلیه‌ای می‌خواستند که یک فرد نابینا بتواند خودش آن را براند!بنابراین برای آزمودن این ایده دیوانه وار، نمونه کوچکی از ماشینی خودکار ساختیم تا اجرایی بودن آن را بیازماییم. در تابستان ۲۰۰۹، ما از ده ها جوان نابینا از سراسر کشور دعوت کردیم و به آنها این بخت را دادیم که با این خودرو یک دور بزنند! این یک تجربه شگفت‌آور بود.
اما مشکل ما با خودرو این بود که فقط برای راندن در محیطی بسیار کنترل شده طراحی شده بود، در یک پارکینگ خالی و صاف. بنابراین با این موفقیت، تصمیم گرفتیم گام بزرگ بعدی را برداریم، ساختن یک خودرو واقعی که بتواند در جاده ها رانده شود. اما این خودرو چگونه کار می‌کند؟
سامانه هوشمند
روشن است که راننده نمی‌تواند ببیند، بنابراین سامانه طراحی شده به درک محیط و گردآوری اطلاعات برای راننده نیاز دارد. برای آن، از یک دستگاه اندازه گیری داخلی استفاده کردیم. ما آن اطلاعات را با یک واحد «جی پی اس» ترکیب کردیم تا برآوردی از موقعیت خودرو به دست آوریم. همچنین از دو دوربین برای تشخیص خطوط جاده و سه لیزر به عنوان تشخیص دهنده های محدوده مسیر استفاده شد. لیزرها محیط را برای تشخیص موانع اسکن می‌کنند.
سپس تمامی این مجموعه گسترده اطلاعات به رایانه داده می‌شود. این سامانه به قدر کافی هوشمند است که امن ترین مسیر را برای راندن خودرو تشخیص دهد. اما مشکل اصلی اینجاست : چگونه باید اطلاعات و دستورکارها را به شخصی که نمی تواند سرعت و دقت کافی برای رانندگی را ببیند، منتقل کنیم. پس ما برای این کار ، الگوهای فناوری رابط غیر بصری را توسعه دادیم.
یک نمونه خوب رابط غیر بصری، اطلاعات «ایر پیکس» نام دارد. فکر کردیم از آن به عنوان نمایشگر برای فرد نابینا استفاده کنیم. این دستگاه یک صفحه کوچک است که شماری سوراخ روی آن قرار دارد و هوای فشرده از آن بیرون می‌آید و با هوای فشرده تصاویر را رسم می‌کند. بنابراین اگر شما نابینا باشید، می‌توانید دستتان را روی آن بگیرید و به آسانی خطوط جاده و موانع را ببینید.
به بیان دیگر، این دستگاه یک رابط چند بعدی است. چندی پیش ما در پیست اتومبیلرانی مشهور دیتون و هنگام مسابقات رولکس ۲۴ برای نخستین بار خودرو را در برابر نگاه همگان قرار دادیم. خود ما هم اندکی شگفت زده شدیم. هنگامی که دیدیم «مارک» با وجود نابینایی به خوبی از کنار جعبه هایی که در مسیر او می‌انداختیم گذشت و به پایان مسیر رسید، پس از آن بود که تصمیم گرفتیم با «مارک» به هتل بازگردیم! البته این خودرو یک نمونه اولیه است و قرار نیست وارد جاده‌ها بشود تا زمانی که ثابت شود به امنیت خودروهای امروزی یا امن‌تر از آنهاست و من معتقدم این اتفاق می‌تواند رخ دهد.
منبع: قدس
دیدگاه‌ها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.