به گزارش پرتال حمل و نقل ، از زمانی که قطار بر روی ریل‌های موازی شروع به حرکت کرده است ، بسیاری از افراد حاشیه نشین این مسیر آهنی بارها با سوانحی روبرو شده اند که با اندکی دقت و رعایت مسائل ایمنی می‌توانست حادثه ساز نشود . در حاشیه خطوط ریلی ایران ، بارها و بارها مردم قصد داشتند از ریلها عبور کنند اما به دلیل عدم رعایت مسائل ایمنی برای خود ومنافع ملی حادثه آفرین شد‌ه‌اند . چرا که آنها هرگز باور نمی‌کردند که قطار میتواند بسیار سریعتر از آنچه که به نظر می‌رسد ، به آنها نزدیک شده و در نهایت با آنها برخورد کند . نگاهی به سوانح ریلی درسراسر جهان نشان می‌دهد که اگرچه عبور خودروها از روی ریل راه آهن موضوعی تکراری در بسیاری از کشورهای جهان است و اختصاص به ایران ندارد ، اما درکشورمان برخورد قطار با وسایل نقلیه روی ریل ، با وجود آموزش‌ها و اطلاع رسانی‌های مکرر ، بارها تکرار و موجب کشته شدن افراد و بروز خسارات جبران ناپذیری شده است . مسلم است که افراد هیچگاه تمایل ندارند تا حادثه‌ای برای آنها روی دهد ، اما در زمان حادثه ، بسیاری از افراد تحت فشار روانی حتی در انجام کارهای بسیار ساده مثل روشن کردن یک ماشین درمیمانند و چنین شرایطی است که حادثه می‌آفریند .
شاید خیلی‌ها باور نکنند که متوقف کردن لحظهای قطار با سرعت بالا اقدامی تقریبا غیرممکن است ؛ اما زمانی که دقت و مسئولیت‌پذیری در کار وجود داشته باشد ، دیگر غیر ممکن ها ، ممکن خواهند شد . از این رو فرهنگ سازی در این باره ضرورتی است ، که از گذشته از سوی شرکت راه آهن آغاز شده و همچنان ادامه دارد . در این زمینه به تازگی در شمال کشور ، شاهد واقعه ریلی بودیم که اسماعیل جان قلی‌پور و موسی صادقی از لکوموتیورانان پایه یک راه آهن ، با اقدامی به هنگام ، مانع از بروز آن شدند . بر این اساس در گفت‌وگو با جان قلی پور ، یکی از لکوموتیورانان قطار ، چرایی و چگونگی ماجرا را جویا شده‌ایم . این گفت‌و گو را می‌خوانید :
چگونه متوجه این حادثه شدید و اولین واکنش شما در این باره چه بود ؟
دوشنبه اول مرداد ساعت ۷ بعد از ظهر از سمت ایستگاه شهید نوبخت که بین شهرهای ساری و نکا واقع است به سمت ایستگاه ساری در حرکت بودیم که ناگهان از دور در کیلومتر ۳۶۴ + ۵۰۰ دیدیم که یک وانت آبی رنگ مزدا روی خط ایستاده و حرکت نمی‌کند . من فهمیدم که این وانت دچار مشکل شده و بلافاصله تصمیم گرفتم که وارد عمل شوم و کاری برای جلوگیری از وقوع حادثه انجام دهم .
آیا در محل واقعه هم گذرگاه وجود داشت ؟
بله به فاصله یک تا یک کیلومتر و نیم از هر دو طرف گذرگاه قانونی و امن وجود داشت ، اما متاسفانه مردم برای راحتی کارخودشان از این گذرگاه ها استفاده نمی‌کنند .
به نظر شما ریشه این وقایع در چه موضوعی نهفته است که وانت مجبور شده بود از خط رد شود ؟
زمین و باغ‌های کشاورزی زیادی در محدوده عبورریل راه آهن قرار دارد و متاسفانه برخی از کشاورزان گذرگاه‌ها را برای عبور، انتخاب نمی‌کنند . اگر بخواهند از این گذرگاه‌ها استفاده کنند ، مسیرشان کمی دور می‌شود ؛ به همین دلیل برخی از کشاورزان و خودروهای عبوری باید زمین خود را دور بزنند . به همین دلیل آنها از گذرگاه‌ها پوشیده شده استقبال نمی‌کنند . خط راه آهن در برخی از مناطق درست کنار این زمین ها قرار دارد و برای کشاورزان راحت‌تر است که از ریل عبور کنند .
چرا خودروها روی ریل گیر می‌کنند و نمی‌توانند از آن عبور کنند ؟
سطح راه‌آهن یک متر بالاتر از زمین است و همین موضوع باعث می‌شود که ماشین میان خطوط گیر کند . وقتی ماشین بالای خط می‌آید ، دیگر نمی‌تواند حرکت کند . تجربه نشان داده که در همین زمان هم ، برخی از ماشین‌هایی که برای کمک می‌آیند ، نیز ممکن است ، دچار صدمه شوند . در همین واقعه اخیر دیدیم که تراکتوری برای کمک به وانت نزدیک خط آمده بود و تلاش می‌کرد آن را یدک کند . اما زمانی که دید موفق نمی‌شود دیگر کنار کشید و هر دو از انجام هر اقدامی نا امید شدند .
مشخصات قطار چه بود ؟
قطار ریل باس شماره ۹۷۰ قطار محلی گرگان پل سفید
مقررات راه آهن در باره مدیریت چنین رویدادهایی به شما چه دستورالعملی داده است ؟
طبق مقررات راه آهن در ابتدای امر واقعه تلفنگرام می‌شود و بعد از آزادی خط نیز تلفنگرام می‌دهیم .
نگه داشتن قطار کار بسیار سختی است ، شما چطور موفق به این کار شدید ؟
وقتی کشاورزان متوجه نزدیک شدن قطار شدند بشدت ترسیدند و به تکاپو افتادند . توجه داشته باشید که سرعت قطار در آن ناحیه ۹۰ کیلومتر بر ساعت است و آنها می‌دانستند که اگر قطار به خودرو برخورد کند ، حادثه بدی رخ می‌دهد .
قطار در چه فاصله‌ای متوقف شد ؟
به سختی قطار را به فاصله ۱۰۰ متری خودرو متوقف کردیم و پایین آمدیم . البته متوقف کردن قطار خیلی سخت بود اما میدان دید خوبی داشتیم و توانستیم این کار را انجام بدهیم . پس از توقف قطار ، با همراهی ماشین‌های عبوری ، تلاش کردیم که ماشین را خط خارج کنیم . ماشین خیلی سنگین بود اما با کمک تراکتوری که کشاورزان آورده بودند ماشین را از خط بیرون کشیدیم و خط آزاد شد .
چه احساسی داشتید از اینکه توانستید مانع از چنین اتفاقی شوید ؟
احساس خیلی خوبی داشتم ، همان زمان خدا را شکر کردم و از اینکه توانستم چنین کاری را انجام دهم بسیار خوشحال بودم . وقتی حادثه‌ای روی می‌دهد تا مدتها روحیه همگی ما تحت فشار است و ناراحت هستیم .
نقش تجربه کاری در این ماجرا چه بود و چگونه به شما کمک کرد ؟
من و آقای صادقی هر دو لکوموتیوران پایه یک هستیم و ۱۹ سال سابقه کاری داریم . اتفاقاتی مشابه این مورد بارها در ناحیه شمال برایمان پیش آمده است که پیش از این دلیل آن را توضیح دادم . بنابراین در این منطقه به شدت دقت می کنم تا اتفاقی روی ندهد .
واکنش همکاران به این اقدام چه بود ؟
آنها واقعا خوشحال بودند ، رئیس قطار ، کارکنان همه و همه از اینکه حادثه‌ای روی نداد خوشحال بودند و خدا را شکر می کردند . البته باید تاکید کنم من و همکارانم این کار را وظیفه انسانی و اجتماعی و کاری خود می‌دانیم و عقیده داریم که وقتی مانع از حادثه‌ای می شویم ، لطف پروردگار شامل حال ما شده‌است .
با توجه به تکرار چنین وقایعی ، به نظر شما چطور می توان مانع از چنین اتفاق‌هایی شد ؟
باید در این زمینه فرهنگ سازی کرد ، البته راه آهن مازندران در این زمینه فعالیت‌های بسیاری را انجام داده است . سابقه سنگ پراکنی هم در این منطقه وجود دارد ، حتی در برخی از موارد به افرادی که سنگ پراکنی کرده‌اند ، نشان داده‌ایم که اقوام خودشان در قطار حضور داشتند و حادثه ممکن بود برای آنها رخ دهد . البته آموزش‌هایی از طریق شبکه استانی مازنداران به مردم در این باره داده می‌شود و روابط عمومی راه‌آهن شمال در این زمینه فعالیت‌های زیادی کرده است .
چه انتظاری از راه آهن و مردم در این باره دارید ؟
راه آهن در این زمینه زحمت خود را می‌کشد ، شاهد هستیم که در اکثر مسیرهایی که پررفت و آمد است راه آهن دیوار کشی کرده است . اما با همه اطلاع‌رسانی ها و اقدامات انجام شده به نظر می‌رسد که مردم هنوز به میزان خطری که آنها را تهدید می‌کند پی نبرده‌اند و نیاز به آموزش بیشتری دارند .
البته بسیاری هم برای راحتی عبور و مرور ریسک می‌کنند . در قائم شهر و ساری بارها این گونه خطرات به مردم محلی تذکر داده شده و حتی در طول خط بیلبوردها و بنرهایی هم برای اطلاع‌رسانی در مسیر زده شده است . اما متاسفانه بازهم چنین اتفاقاتی تکرار می‌شود . به نظر می‌رسد که افزایش اطلاع رسانی ضروری است .
دیدگاه‌ها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.