اقتصاد و بازرگانی حمل و نقل کد خبر: ۱۴۸۱۶۹

ایران و طرح کمربند و راه ؛ عقب‌ماندگی‌ای که کریدورهای رقیب را فعال کرد

ایران هنوز هم ظرفیت بازگشت به جایگاه اصلی خود در این پروژه عظیم را دارد ؛ اما این امر نیازمند یک استراتژی ملی منسجم ، سرمایه‌گذاری فوری در زیرساخت‌ها و توافقات بلندمدت با چین و همسایگان است . در غیر این‌صورت ، فرصت تاریخی اتصال شرق و غرب از مسیر ایران برای همیشه از دست خواهد رفت .

واتساپ

به گزارش پرتال حمل و نقل به قلم حسین قاهری رییس اندیشکده مطالعات راهبردی ایران و چین ، ایران سال‌ها به‌عنوان شاهراه طبیعی اتصال چین به اروپا شناخته می‌شد ؛ اما کندی تصمیم‌گیری ، نبود استراتژی ترانزیتی و عقب‌ماندگی در توسعه زیرساخت‌ها باعث شد کریدورهای جایگزین در منطقه فعال شوند و بخش بزرگی از سهم ترانزیت بین‌المللی از دست برود .

کوتاه‌ترین مسیر ، اما ناکارآمد

بر اساس برآورد کارشناسان ، مسیر ایران می‌توانست زمان حمل‌ونقل کالا بین چین و اروپا را تا ۱۰ روز کاهش دهد .

کارشناسان معتقدند ؛ ما موقعیتی داریم که هیچ کشور دیگری در منطقه ندارد ؛ اما نبود راه‌آهن سراسری کارآمد و گره‌های لجستیکی مدرن ، باعث شد این مزیت عملاً بلااستفاده بماند .

کریدور میانی ، رقیب جدی‌تر از پیش

با سرمایه‌گذاری مشترک چین ، ترکیه و جمهوری آذربایجان ، کریدور موسوم به «میانی» توانسته بخشی از بار ترانزیت ۵۰ میلیارد دلاری شرق-غرب را جذب کند. این مسیر اکنون روزانه قطارهای باری متعددی را به اروپا می‌فرستد ، در حالی که ظرفیت ایران بلااستفاده مانده است .

پاکستان پیشی گرفت

توسعه بندر گوادر در چارچوب CPEC باعث شده چین مسیر دریایی-زمینی پاکستان را جایگزینی برای جنوب ایران بداند .

یک مقام پیشین سازمان بنادر ایران می‌گوید : فرصتی که برای چابهار وجود داشت ، با عدم سرمایه‌گذاری و تأخیرهای مکرر از بین رفت . امروز گوادر بخش مهمی از طرح کمربند و راه را در اختیار گرفته است .

سیاست‌گذاری نامطمئن ، مانع جذب سرمایه

عدم ثبات تعرفه‌ها ، فقدان پنجره واحد ترانزیت و نبود توافقات منطقه‌ای باعث شده شرکت‌های چینی مسیرهای کم‌ریسک‌تر را انتخاب کنند . طبق آمار انجمن بین‌المللی حمل‌ونقل ، سهم ایران از ترانزیت آسیای مرکزی به اروپا طی سه سال گذشته از ۱۲ درصد به کمتر از ۴ درصد کاهش یافته است .

تهدید ژئوپلیتیک برای آینده

تحلیلگران هشدار می‌دهند که در صورت تثبیت مسیرهای جایگزین ، ایران نقش استراتژیک خود در ابتکار کمربند و راه را از دست خواهد داد . این امر می‌تواند توان چانه‌زنی ایران در مذاکرات اقتصادی و حتی سیاسی با چین را به‌شدت کاهش دهد .

ایران هنوز هم ظرفیت بازگشت به جایگاه اصلی خود در این پروژه عظیم را دارد ؛ اما این امر نیازمند یک استراتژی ملی منسجم ، سرمایه‌گذاری فوری در زیرساخت‌ها و توافقات بلندمدت با چین و همسایگان است . در غیر این‌صورت ، فرصت تاریخی اتصال شرق و غرب از مسیر ایران برای همیشه از دست خواهد رفت .

منتظر حضور شما در پیج اینستاگرام iranway هستیم

در همین موضوع بخوانید

دیدگاه‌ها

۰ دیدگاه

اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.

ثبت دیدگاه

ایمیل شما منتشر نمی‌شود. تکمیل موارد ستاره‌دار الزامی است.