به گزارش پرتال حمل و نقل ، در آستانه بیست و هشتمین همایش هماهنگی ارگان‌های دریایی کشور و با حضور معاون امور دریایی سازمان بنادر و دریانوردی ، مدیرعامل شرکت ملی نفتکش و مدیران و کارشناسان ارگان‌های دریایی ، پنل تخصصی "ایمنی و امنیت دریانوردی و حفظ محیط زیست دریایی" به میزبانی شرکت ملی نفتکش برگزار شد .
علی‌اکبر مرزبان ، معاون امور دریایی این سازمان با اشاره به اهتمام و تاکید سازمان بین‌المللی دریانوردی به موضوع ایمنی و حفاظت از محیط زیست طی دو دهه گذشته ، اظهار کرد : بحث ایمنی و ارتقای امنیت دریانوردی و همچنین حفاظت پایدار از محیط زیست ناشی از فعالیت کشتیرانی ، همواره دو بال و بازوی تصمیم‌گیری و سیاستگذاری "آیمو" در ادوار گذشته بوده است .
عضو هیات عامل سازمان بنادر و دریانوردی با اشاره به شعار" ناوبری آینده ، اول ایمنی" مصوب شواری سازمان بین‌المللی دریانوردی در سال ۲۰۲۴ ، افزود : این سازمان برای سال ۲۰۲۵ ، شعار" اقیانوس ما ، تعهدات ما و فرصت‌های ما " را به تصویب رسانده است .
مرزبان با بیان اینکه مصوبات شورای آیمو مبین اهمیت دو حوزه ایمنی دریانوردی و حفاظت از محیط زیست دریایی در مسیر پیش‌روی توسعه حمل ونقل دریایی و کشتیرانی و الزام اجرای آن توسط دولت‌های عضو این سازمان است ، گفت : از نگاه آیمو ، هرگونه تحول تکنولوژیک و فناورانه در صنعت دریانوردی ، از جمله به کارگیری هوش مصنوعی در صنایع مختلف ، نباید سبب غفلت از ماموریت‌های اصلی تامین ایمنی دریانوردی و حفاظت از محیط زیست دریا شود .
عضو هیات عامل سازمان بنادر و دریانوردی با تاکید بر اینکه در هیچ زمانی و بدون هیچ دلیلی نمی‌توان و نباید از موضوع ایمنی دریانوردی غافل شد ، خاطرنشان کرد : غفلت از حفاظت پایدار از منابع و محیط زیست دریایی و ارتقای ایمنی دریانوردی ، به بهانه تحول و به کارگیری فناوری‌های جدید در صنعت دریانوردی پذیرفتنی نیست .
بنا بر این گزارش ، در پنل ایمنی و امنیت دریانوردی و حفظ محیط زیست ، گزارش‌هایی با محورهای حفاظت و بهره‌برداری پایدار از منابع دریایی با مسؤلیت سازمان شیلات جمهوری اسلامی ایران ؛ نقش سرمایه انسانی در توسعه دریامحور ، چالش‌ها و فرصت‌ها با مسولیت شرکت خدمات دریایی و بندری سینا ؛ حفظ و ارتقای امنیت دریانوردی با مسئولیت نیروی دریایی راهبردی ارتش جمهوری اسلامی ایران و پنجاه سالگی مارپل؛ فرصت‌ها و چالش‌ها در اجرا با مسئولیت اداره‌کل ایمنی و حفاظت دریایی سازمان بنادرودریانوردی ارائه شد .
ارائه گزارش رؤسای هر کدام از محورها
در گزارش شیلات به این پنل تخصصی ، بر گسترش صید غیرمجاز و تلاش برای صید مازاد بر توان تجدیدپذیر ذخایر ؛ مشکلات اقتصادی و اجتماعی ساکنان مناطق ساحل ؛ افزایش انواع آلودگی مخرب زیستگاهی و عدم برخورداری صیادان از مزایای پوشش بیمه ای مناسب به عنوان مهم‌ترین چالش‌های حوزه شیلات تاکید شد .
نماینده شیلات در بخش راهکارهای برون رفت از چالش‌ها در بخش حفاظت و بهره‌برداری پایدار از منابع دریایی ، بر توسعه و ترویج روش‌های انتخابی و هدفمند؛ پشتیبانی و حمایت از توسعه صید فراساحل ؛ کنترل و زاد و ولد طبیعی ماهیان ؛ جلوگیری از تلاش صیادی و صید بی رویه و بازنگری و اصلاح و تکمیل قوانین و مقررات دریایی اسم برد .
بر اساس این گزارش ، نماینده شرکت خدمات دریایی و بندری سینا در بخش تشریح نقش سرمایه انسانی در توسعه دریامحور؛ چالش‌ها و فرصت‌ها ، بر خشکی محور بودن فرهنگ عمومی کشور ؛ مغفول ماندن نگاه جامع دریایی در آموزش و پرورش و آموزش عالی ؛ کم فروغ بودن دید دریا محور در سایر سازمان های آموزشی ؛ سیاستگذاری ، برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری نامتناسب در خصوص آموزش دریایی کشور ؛ هزینه بالای آموزش و تربیت دریانورد و کافی نبودن تجهیزات موسسات آموزشی خصوصی دریایی و بندری ، به عنوان چالش‌های این بخش اسم برد .
همچنین در این پنل ، نماینده نیروی دریایی و راهبردی ارتش در محور حفظ و ارتقا امنیت دریانوردی ، در خصوص مفهوم شناسی تهدید و امنیت سخن گفت و افزود : تهدید عبارت است از قابلیت ها و نیات و اقدامات دشمنان که ما به اهداف مان نرسیم .
به گفته این کارشناس ، مهم‌ترین چالش‌های عمده امنیت دریایی را می‌توان در حوزه‌هایی چون تهدیدات زیرساختی ؛ تهدیدات سایبری ؛ چالش‌های سیاسی نظامی و امنیتی ؛ تروریسم دریایی و دزدی دریایی دسته بندی کرد .
رییس اداره حفاظت محیط زیست دریایی سازمان بنادر و دریانوردی نیز در این نشست پیرامون محور چهارم تحت عنوان "پنجاه سالگی مارپل ؛ فرصت ها و چالش های پیش رو" ، ضمن اشاره به تاریخچه شکل‌گیری کنوانسیون بین‌المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها (مارپل – MARPOL) و الحاق ضمائم ششگانه آن ، اظهار داشت : از زمان شکل گیری سازمان بین المللی دریانوردی آیمو (IMO) در سال ۱۹۴۸ ، در ابتدا شروع کار با تمرکز بر ایمنی کشتیها در دریا بود و به تدریج با افزایش حمل و نقل نفت و بزرگتر شدن سایز تانکرها ، مسئله آلودگی دریا مورد توجه قرار گرفت و سرانجام با وقوع سانحه غرق نفتکش توری کانیون در سال ۱۹۶۷ در سواحل انگلستان و آلودگی نفتی گسترده در سواحل انگلستان ، اسپانیا و فرانسه منجر به تدوین و تصویب کنوانسیون مارپل بین سال های ۱۹۷۳ الی ۱۹۷۸ شد که برای همه مواد زائد پسماند حاصل از فعالیت روزانه کشتیها الزامات لحاظ شده بود .
به‌گفته رویا امام ، عملا کنوانسیون مارپل ، مادر کنوانسیون های حفاظت محیط زیست دریایی شد و همه کشورها موظف به الحاق به آن شدند و دولت ج.ا.ایران در سال ۱۳۸۱ (سال ۲۰۰۲ میلادی) به ضمایم ۱ و ۲ و ۵ کنوانسیون مارپل و در سال ۱۳۸۸ به ضمایم ۳ و ۴ و ۶ ملحق شد .
امام خاطرنشان کرد : از دیگر موارد مربوط به محور۴ ، ارایه اقدامات دولت ج.ا.ایران مرتبط با تسهیلات دریافت مواد زائد از کشتی ها ، سوخت کم گوگرد کشتی ها و چالش های پیش رو و نیز استراتژی کاهش گازهای گلخانه ای از کشتی ها و برنامه ریزی سازمان آیمو برای استفاده از سوخت های بدون کربن در صنعت کشتیرانی از سال ۲۰۵۰ پرداخته شد .
دیدگاه‌ها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.