تصادم در دریا (فصل دهم)

ماده ۱۶۲- (موارد تصادم) :

الف) در صورت تصادم بین کشتی های دریاپیما و کشتی های مخصوص کشتیرانی در آب های داخلی ، جبران خسارات وارد به کشتی ها یا اشیا و اشخاص داخل آنها بدون توجه به محل تصادم طبق مقررات این فصل به عمل خواهد آمد.
ب) مقررات مربوط به تصادم بین کشتی های مخصوص کشتیرانی در آب های داخلی و یا دریای ساحلی به موجب آیین نامه جداگانه تعیین خواهد شد.

ماده ۱۶۳- (تصادم) :

اگر تصادم ناشی از حوادث غیر مترقب و یا ناشی از قوه قهریه باشد و یا علل تصادم مورد تردید باشد ، خسارت دیده حق مطالبه زیان وارده را ندارد ولو آنکه کشتی‌ ها یا یکی از آنها حین تصادم در لنگر باشند.

ماده ۱۶۴- (جبران خسارت) :

اگر تصادم در نتیجه خطای یکی از کشتی ها باشد جبران خسارات به عهده طرفی است که مرتکب خطا شده است.

ماده ۱۶۵- (تناسب خسارات) :

الف) اگر دو یا چند کشتی مرتکب خطا شوند مسوولیت هر یک از کشتی ها متناسب با اهمیت تقصیری است که از آن کشتی سر زده است. معذلک اگر تشخیص اهمیت تقصیر با شواهد و قرائن ممکن نباشد و یا تقصیر طرفین به نظر یکسان برسد طرفین به نسبت متساوی مسوول خواهند بود.
ب) خسارات وارد به کشتی ، بار آنها ، اشیا و اموال متعلق به کارکنان کشتی و مسافران و اشخاص دیگری که در کشتی باشند به نسبت مذکور در بند الف این ماده به عهده کشتی هایی است که تقصیر متوجه آنها است و کشتی نسبت به جبران خسارات اشخاص ثالث بیش از نسبت فوق مسوول نخواهد بود.
ج) کشتی های مقصر نسبت به خسارات ناشی از فوت و صدمات بدنی در مقابل اشخاص ثالث منفردا و متضامنا مسوول هستند و باید خسارات وارده را جبران نمایند. اگر مبلغ پرداختی هر یک از مسوولان بیش از مبلغی باشد که به سهم مسوولیت او تعلق می‌ گیرد نسبت به مبلغ اضافه حق مراجعه به مسوول یا مسوولان دیگر را خواهد داشت.

ماده ۱۶۶- (تصادم به علت خطی راهنما) :

حکم مسوولیت های مقرر در مواد پیش در مواردی نیز جاری است که تصادم به علت خطای راهنما اتفاق افتد ولو آنکه استفاده از راهنما قانونا الزامی باشد.

ماده ۱۶۷- (دعاوی مربوط به خسارات) :

حق مطالبه خسارت ناشی از تصادم منوط به اعتراض قبلی یا انجام تشریفات خاصی نیست. نفس تصادم بین دو یا چند کشتی به تنهایی مثبت تقصیر نیست مگر اینکه تقصیر مسبب تصادم اثبات گردد.

ماده ۱۶۸- (طرف دعوی مربوط به خسارات) :

دعاوی مربوط به جبران خسارات علیه آن کشتی که موجب تصادم شده است به طرفیت فرمانده و یا مالکین کشتی اقامه خواهد شد. فرمانده در صورتی مسوول است که مرتکب غفلت یا خطایی شده باشد.

ماده ۱۶۹- (اقدام فرمانده یا مالک به نمایندگی خسارت دیدگان) :

فرمانده یا مالک کشتی مصدوم می‌ تواند به نفع کارکنان و مسافرین و فرستنده بار و سایر اشخاصی که بر اثر تصادم خسارت دیده‌ اند اقدامات قانونی به عمل آورد. اقدام فرمانده یا مالک کشتی در این مورد حقوق سایر اشخاص ذینفع را از بین نخواهد برد.

ماده ۱۷۰- (مرور زمان) :

الف) مرور زمان دعاوی مربوط به جبران خسارات مذکور در این فصل دو سال از تاریخ وقوع تصادم می‌ باشد.
ب) کسی که به موجب بند (ج) ماده ۱۶۵ بیش از سهم مسوولیت خود خساراتی را پرداخته است تا یک سال از تاریخ پرداخت حق مطالبه مبلغ اضافی را از مسوول متضامن دارد.

ماده ۱۷۱- (وظایف فرمانده) :

فرماندهان هر یک از کشتی‌ ها که با یکدیگر تصادم نموده‌ اند متقابلا موظف هستند پس از تصادم بدون آنکه خطر شدیدی متوجه کشتی یا کارکنان و یا مسافران آن بشود در مورد کمک به کشتی دیگر و کارکنان و مسافران آن مجاهدات به عمل آورند. همچنین هر یک از آنها باید تا حدود امکان نام کشتی و بندر ثبت و نیز نام بندری را که ترک کرده و بندر بعدی را به اطلاع یکدیگر برسانند. در صورت عدم رعایت مقررات این ماده از طرف فرمانده مالک مسوول نخواهد بود.

ماده ۱۷۲- (تعمیم مقررات) :

مقررات این فصل شامل جبران خساراتی نیز خواهد بود که یک کشتی بر اثر انجام یا عدم انجام عملیات (مانور) معین یا عدم رعایت مقررات به کشتی دیگر یا محمولات و اشخاص داخل در هر کشتی وارد می کند ولو اینکه تصادمی بین دو کشتی ایجاد نشده باشد.