به گزارش پرتال حمل و نقل به قلم سیدمرتضی ناصریان ، راه‌آهن در شرایط عادی ، یک زیرساخت حمل‌ونقلی است ؛ اما در زمان بحران ، به یکی از ارکان اصلی تاب‌آوری ملی تبدیل می‌شود .
شبکه ریلی به دلیل توان جابه‌جایی انبوه ، ایمنی بالا ، مصرف سوخت کمتر و قابلیت اتصال به بنادر ، مرزها و مراکز تولیدی ، نقشی تعیین‌کننده در پایداری زنجیره تأمین ، امنیت غذایی ، انتقال کالاهای اساسی و کاهش فشار بر شبکه جاده‌ای دارد .
در شرایطی که کشور با انواع فشارهای اقتصادی ، محدودیت‌های خارجی ، بحران‌های طبیعی و ضرورت مدیریت هوشمند منابع روبه‌روست ، توسعه حمل‌ونقل ریلی تنها یک پروژه عمرانی محسوب نمی‌شود ؛ بلکه بخشی از راهبرد امنیت ملی ، پدافند غیرعامل و تقویت اقتصاد کشور است .
راه‌آهن می‌تواند در انتقال انبوه کالا ، سوخت ، نهاده‌های اساسی ، تجهیزات و مسافر ، با هزینه کمتر و ایمنی بیشتر ایفای نقش کند . همچنین اتصال ریلی ایران به کشورهای همسایه ، بنادر شمالی و جنوبی و کریدورهای بین‌المللی ، ظرفیت ارزشمندی برای توسعه ترانزیت ، افزایش درآمد ارزی و تقویت جایگاه ژئوپلیتیکی کشور فراهم می‌سازد .
با این حال ، تاب‌آوری واقعی در اتکای صرف به یک شیوه حمل‌ونقل نیست . تجربه‌های جهانی نشان می‌دهد کشور تاب‌آور ، کشوری است که هم شبکه ریلی قدرتمند برای بارهای انبوه و ترانزیت داشته باشد ، هم شبکه جاده‌ای منعطف را به عنوان پشتیبان حفظ کند و هم زیرساخت‌های حمل ترکیبی را برای انتقال سریع بار میان ریل ، جاده و بنادر توسعه دهد .
از این رو ، آینده حمل‌ونقل کشور باید بر پایه تکمیل پروژه‌های اولویت‌دار ریلی ، افزایش بهره‌وری شبکه و ناوگان موجود ، توسعه مراکز لجستیکی چندوجهی ، تقویت دیپلماسی ریلی با همسایگان و کاهش وابستگی افراطی به حمل‌ونقل جاده‌ای شکل گیرد .
البته تاب آوری خود راه‌آهن در مقابل حملات از سوی دشمن ، بحث مهم دیگری است که در قالب پدافند غیرعامل برای کاهش آسیب‌پذیری و امکان ترمیم سریع دنبال می‌شود که نمونه آن را در بازسازی چند روزه پلهای راه‌آهن پس از تخریب در جنگ رمضان شاهد بودیم .
راه‌آهن ایران ، اگر هوشمندانه توسعه یابد و در کنار سایر شیوه‌های حمل‌ونقل قرار گیرد ، می‌تواند به ابزاری مؤثر برای پایداری اقتصاد ملی، کاهش هزینه‌های حاکمیتی ، تقویت امنیت زنجیره تأمین و افزایش تاب‌آوری کشور در برابر بحران‌ها تبدیل شود .
دیدگاه‌ها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.