طول خطوط اصلی راه‌آهن 10 هزار و 450 کیلومتر است و راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران هزینه کافی برای نگهداری خطوط ریلی را ندارد.
نگهداری خطوط ریلی سالانه نیازمند 1250 میلیارد تومان بودجه است که متأسفانه میزان اعتبار فعلی ما برای اجرای این مورد 500 میلیارد تومان است و این امر موجب شده است، با استانداردهای بین المللی فاصله داشته باشیم.
هر 10 سال باید ریل‌ها بازسازی شود و این در کشور ما امکانپذیر نیست. در حال حاضر هر 15 تا 17 سال این امر اجرا می‌شود بنابراین برای چنین پروسه زمانی طولانی، نیازمند بازدیدهای مداوم از خطوط ریلی هستیم.
در صورت نداشتن بودجه کافی برای تعویض خطوط ریلی باید منتظر اتفاقات بدتری در این بخش باشیم. عدم تخصیص بودجه کافی برای رساندن خطوط به استانداردهای بین‌المللی موجب می‌شود که پس از مدتی با خط‌آهنی مواجه باشیم که فرسوده است و نیاز به سرمایه‌گذاری بزرگی دارد، به طور حتم تأمین و جذب آن به سختی صورت خواهد گرفت و دسترسی به آن اعتبار دور از انتظار است.
البته پیش از این در مسیرهای شمال و جنوب کشور خطوط ریلی داشتیم که تعویض آنها به 50 سال قبل بر می‌گشت؛ برای بهسازی این مسیرهای فعالیت‌‌هایی انجام شد و اقداماتی را برای تعویض خطوط، عملیاتی کردیم؛ زیرسازی‌های جدید برای خطوط ایجاد و ریل‌ها تعویض شد. در این‌باره می‌توان به بهسازی خط‌آهن مسیر اراک تا اندیمشک اشاره کرد که تا بهار سال آینده به اتمام برسد. همچنین برای تعویض خطوط ریلی استان کرمان هم برنامه‌ریزی‌هایی در دستور کار قرار گرفته است که به زودی محقق خواهد شد.
در صورت اختصاص بودجه مناسب به راه‌آهن، تلاش می‌کنیم آن را صرف بهبود شرایط موجود شبکه ریلی کنیم؛ البته در سال‌های گذشته بودجه‌های مناسبی به شبکه ریلی کشور اختصاص یافت اما اغلب تبدیل به کلنگ‌زنی در پروژه‌های جدید (حدود 32 پروژه) شد.
عدم بهره‌برداری از پروژه‌ها و نیمه تکمیل ماندن آنها، موجب به هم ریختگی در سیاست‌ها و برنامه‌های ریلی شد و این موضوع چالش‌هایی را هم به همراه داشته است. کلنگ زنی‌های مذکور در 18 سال گذشته شروع شده و نیمه تمام مانده‌اند،بنابراین از همین موضوع می‌توان نتیجه گرفت که هیچ خط جدیدی به اندازه خطوط موجود کارایی ندارد و این خطوط بهترین هستند.
به هر حال تلاش داریم در صورت وجود بودجه کافی خطوط موجود را بازسازی کرده و گلوگاه‌ها را رفع کنیم ضمن آنکه در کنار به‌روز رسانی علائم، تعداد آنها را افزایش می‌دهیم.
سال گذشته با بودجه‌ای کمتر از 100 میلیارد تومان مسیر تهران – مشهد بازسازی شد و ظرفیت آن تا 2 برابر افزایش یافت؛ همینطور با دو خطه کردن مسیر چادرملو به اردکان که 250 کیلومتر است، ظرفیت جابه‌جایی بار در این مسری ریلی به 10 میلیون تن خواهد رسید که این از نکات مثبت صرف هزینه در خطوط فعلی راه‌آهن و بهسازی آنها است.
در مجموع اولویت راه‌آهن، بهبود وضعیت موجود، بهینه کردن خطوط، افزایش ظرفیت، برقی کردن و سپس احداث خطوط جدید است.
نویسنده مقاله :محسن پورسید آقایی
منبع: پرتال جامع اطلاعات تخصصی صنعت حمل ونقل :: www.iranway.com :: به نقل از تین
دیدگاه‌ها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.