مروری بر تاریخ حمل و نقل کانتینری

به گزارش پرتال حمل و نقل ،‌ شروع استفاده از کانتینرهای استاندارد تحولی در صنعت کشتیرانی و دریانوردی ایجاد کرد و این امر منجر به کاهش قابل توجه هزینه و زمان حمل کالاها شد .

امروزه حدود ۹۰ درصد از کالاهای جهان از طریق دریا حمل می شود که ۶۰ درصد آن (شامل تمام میوه ها ، وسایل و لوازم مصرفی) در کانتینرهای بزرگ فولادی بسته بندی شده اند . در مجموع حدود ۱۴ تریلیون دلار از کالاهای جهان به صورت کانتینری جابجا می شوند .

به طور خلاصه ، بدون کانتینرهای استاندارد ، زنجیره تامین که جامعه جهانی به آن وابسته است ، وجود نخواهد داشت . کمبود کانتینرها هزینه ها را افزایش داده و زنجیره تامین هزاران محصول را با مخاطره مواجه خواهد کرد ؛ همین مساله اهمیت کانتینرها ضروری را پررنگ تر می کند .

تجارت قبل از کانتینرها

از آغاز تجارت در دنیا ، افراد از ظروف با اندازه های مختلف برای حمل کالا در مسافت های طولانی استفاده می کردند . فنیقی ها در ۱۶۰۰ قبل از میلاد چوب ، پارچه و شیشه را با گونی و صدها سال بعد ، یونانیان از ظروف باستانی موسوم به آمفوره برای انتقال کالا در دریای مدیترانه ، استفاده می کردند .

در این میان یک نکته بسیار مهم وجود داشت و آن این بود که بسته های کالا با اندازه های مختلف نمی توانست فضای کشتی را به طور موثر پر کند و همچنین چالش وزن و تعادل برای کشتی ایجاد می کرد و حتی کالاها در اثر جابجایی زیاد آسیب می دیدند .

انقلاب در تجارت کالا

در دهه ۱۹۵۰ مالکوم مک لین ، کارآفرین امریکایی متوجه شد که با استانداردسازی اندازه کانتینرهای مورد استفاده در تجارت جهانی ، بارگیری و تخلیه کشتی ها و قطارها می تواند حداقل تا حدی مکانیزه شود و همچنین هزینه های نیروی کار و خسارت احتمالی کاهش پیدا کند .

در سال ۱۹۵۶ مک لین کانتینر بار استاندارد را معرفی کرد که هنوز هم به عنوان کانتینر استاندارد استفاده می شود. این استاندارد هزینه بارگیری و تخلیه کشتی را به میزان چشمگیری کاهش داد .

امریکا از این نوآوری در طول جنگ ویتنام برای ارسال تجهیزات به سربازان که حتی گاهی از کانتینرها به عنوان پناهگاه استفاده می کردند ، بهره برد .

امروزه اندازه استاندارد کانتینرها ۲۰ فوت طول ، ۸ فوت عرض و ۹ فوت ارتفاع دارد؛ اندازه ای که به عنوان واحد کانتینر ۲۰ فوت یا TEU شناخته می شود . در واقع اندازه های استاندارد دیگری مانند کانتینرهای۴۰ فوت نیز وجود دارند ولی همه آنها عرض یکسانی دارند . یکی از مزایای کلیدی این مساله این است که می توان از کانتینرهای استاندارد در کشتی هایی با ابعاد مختف استفاده کرد .

میزان کالاهای حمل شده توسط کانتینرها از ۱۰۲ میلیون تن در سال ۱۹۸۰ به حدود ۱,۸۳ میلیارد تن در سال ۲۰۱۸ رسیده است . در حال حاضر بیشتر تردد کانتینرها از طریق اقیانوس آرام و بین اروپا و آسیا جریان دارد .

بزرگ تر شدن کشتی ها

استانداردسازی اندازه کانتینرها منجر به افزایش حجم کشتی ها نیز شده است . هرچه تعداد کانتینرهای بیشتری در یک کشتی قرار گیرد ، شرکت حمل و نقل و خطوط کشتیرانی مربوطه می تواند درآمد بیشتری در هر سفر داشته باشد . در حقیقت اندازه متوسط یک کشتی کانتینری در ۲۰ سال گذشته دو برابر شده است. بزرگترین کشتی های امروزی قادر به حمل ۲۴۰۰۰ کانتینر هستند . این ظرفیت معادل ظرفیت حمل یک قطار باری به طول ۴۴ مایل است .

برای مثال کشتی Globe با ظرفیت ۱۹،۱۰۰ کانتینر ۲۰ فوت می تواند ۱۵۶ میلیون جفت کفش یا ۳۰۰ میلیون تبلت را حمل کند .

بزرگتر شدن کشتی ها چالش هایی را برای حرکت کشتی ها و در برخی موارد پهلوگیری در بنادر نیز ایجاد می کند . Ever Given ، کشتی ای که در مارس ۲۰۲۱ تقریباً یک هفته کانال سوئز را مسدود کرد، دارای ظرفیت مشابه ۲۰۰۰۰ کانتینر است .

حدود ۱۲ درصد از ترافیک حمل و نقل جهانی در جهان از کانال سوئز عبور می کند . در مقطع زمانی انسداد این کانال ، حداقل ۳۶۹ کشتی در انتظار عبور از کانال از هر دو طرف بودند که هزینه آنها روزانه ۹,۶ میلیارد دلار برآورد شده بود . این رقم به ۴۰۰ میلیون دلار در ساعت یا ۶.۷ میلیون دلار در دقیقه می رسد . با این وجود شرکت های کشتی سازی به روند ساخت کشتی های کانتینری بزرگتر ادامه می دهند . برخی کارشناسان پیش بینی می کنند که کشتی هایی با قابلیت حمل بارهای ۵۰ درصد بزرگتر از Ever Given تا سال ۲۰۳۰ آماده فعالیت خواهند بود .