نقشه حمل و نقلی کشور گینه

نقشه حمل و نقلی شامل کلیه مسیرهای جاده ای اصلی ، جاده ای فرعی ، خطوط ریلی و فرودگاه ها می باشد. در ضمن کلیه شهرها و روستاها نیز مشخص شده است. در این نوع نقشه ها کشورهای همسایه تا حدودی مشخص هستند. از دیگر موارد می توان به موقعیت کشور روی کره زمین و راهنمای نقشه اشاره کرد.

نقشه کشور گینه (Guinea) مربوط به سال ۲۰۰۴ می باشد و با کیفیت 300DPI ارائه شده است.

جمهوری گینه کشوری در شمال غربی آفریقا در سواحل اقیانوس اطلس است. پایتخت آن کوناکری است. گینه بیسائو ، سنگال و مالی از شمال ، اقیانوس اطلس از سوی باختر سیرالئون و لیبریا از جنوب و ساحل عاج و مالی از سوی خاور ، این کشور را احاطه کرده اند. کشور گینه پیش از این گینه فرانسه و گاه گینه کوناکری نامیده می شد. امروزه نیز گاه به آن گینه کوناکری می گویند تا از گینه بیسائو و جمهوری گینه استوایی بازشناخته شود. مساحت جمهوری گینه ۲۴۶/۰۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن بیش از ۱۰ میلیون نفر است. این کشور شکلی هلالی دارد و سرچشمه رود نیجر در بلندی های جنوب شرقی آن قرار گرفته است. مردم گینه به ۲۴ قوم گوناگون تعلق دارند و بزرگترین و مهمترین اقوام این کشور به ترتیب فولا ۴۰ درصد ، ماندینگو ۳۰ درصد و سوسو ۲۰ درصد هستند. ۸۵ درصد از جمعیت این کشور مسلمان اند و مسیحیان که بیشتر پیرو کلیسای کاتولیک رومی می باشند حدود ۱۰ درصد از جمعیت را تشکیل می دهند. زبان رسمی گینه فرانسوی است ولی بیش از ۲۴ زبان محلی نیز در این کشور رایج است.

کشوری که امروزه گینه نام دارد در قدیم به یک رشته از پادشاهی های آفریقایی تعلق داشت تا این که فرانسه در دهه ۱۸۹۰ آن را مستعمره خود ساخته و این منطقه بخشی از آفریقای غرب فرانسه شد. گینه در ۲ اکتبر ۱۹۵۸ مستقل شد و از زمان استقلال تا انتخابات ۲۰۱۰ توسط حکمرانان خودکامه ای اداره شد که ، باعث شده اند که این کشور یکی از فقیرترین کشورهای جهان شود. گینه از نظر کانی ها ازجمله بوکسیت ، الماس و طلا بسیار غنی است. این کشور دومین تولید کننده بزرگ بوکسیت در جهان است. شهرهای اصلی گینه عبارتند از کوناکری ، کانکان ، نزرکوره ، کیندیا ، لابه ، گوئکدو ، مامو و بوکه.

جمهوری گینه دارای مواد معدنی فراوانی است. حدود یک سوم ذخایر قطعی بوکسیت (ماده اولیه آلومینیم) دنیا ، بیش از ۸/۱ میلیارد متریک تن سنگ آهن با عیار بالا ، میزان قابل توجهی از ذخایر طلا و الماس در این کشور وجود دارد. وجود زمین مناسب برای کشاورزی و آب فراوان و وضعیت آب و هوایی ، شرایط مناسبی را برای کشاورزی مکانیزه در مقیاس صنعتی فراهم آورده است. صادرات قهوه نیز یکی از منابع ورود ارز به این کشور می باشد. محصول عمده این کشور غلات ، برنج ، موز ، قهوه ، ارزن و بادام زمینی است و صادرات آن قهوه ، عسل ، موز ، آهن خام و آلومینیوم خام می باشد.