دریانوردی کد خبر: ۱۰۰۶۴۷

نیاز ایران به بنادر بسیار عمیق برای پذیرش کشتی های بزرگ و باقی‌ ماندن در تجارت بین‌المللی دریایی

کشور باید به بنادری که بالای ۱۸ متر عمق دارند و در آن ها ۳ الی ۴ گنتی کرین به صورت همزمان می‌تواند عملیات تخلیه و بارگیری از کشتی را انجام دهد ، مجهز شوند . اگر این اقدام انجام نشود ، بازار از دست خواهد رفت ، همانظور که در سنوات گذشته بخشی از بازار به بنادر امارات و عمان واگذار شده است .

واتساپ

به گزارش پرتال حمل و نقل ،‌ ایران به بنادر بسیار عمیق برای پذیرش کشتی‌های بسیار بزرگ و باقی‌ماندن در تجارت بین‌المللی دریایی نیاز دارد و فاز دوم بندر چابهار می‌تواند این نیاز را تامین کند .

دریانوردی کماکان روش اصلی تجارت بین‌المللی است و بخش عمده‌ای از مبادله کالا بین کشورها به وسیله کشتی‌ها انجام می‌شود . هرچند برخی تحولات نظیر گرمایش جهانی که به افزایش طوفان‌های دریایی و ریسک دریانوردی منجر شده است و کشورها را برآن داشته که به دنبال راه‌های جایگزین برای تجارت دریایی باشند ، اما هنوز هیچ کدام از مدهای حمل‌ونقلی نمی‌توانند از منظر هزینه و حجم جابه‌جایی کالا با تجارت دریایی رقابت کنند . به همین دلیل است که صنعت دریانوردی به طور مداوم در حال به روزرسانی است و اکنون به سمت افزایش ظرفیت جابه‌جایی کالا و همچنین حرکت به سمت حمل‌ونقل سبز و کربن‌خنثی پیش می‌رود .

تازه ترین تحول در این زمینه ساخت اولین کشتی کانتینربر با ظرفیت ۲۴ هزار TEU در جهان با نام Ever Alot است . این کشتی توسط شرکت Hudong–Zhonghua از توابع شرکت دولتی کشتی‌سازی چین ساخته شده و جدای از ظرفیت بسیار زیاد ، با استفاده از آخرین اصول سبز و مطابق با ملاحظات محیط زیستی برای به حداکثر رساندن کارایی و صرفه‌جویی در مصرف انرژی طراحی شده است . آغاز به کار این کشتی به آن معنی است که بنادر جهان باید از این پس خود را برای پشتیبانی از چنین کشتی‌های غول‌آسایی آماده کنند و این هماهنگی ، لازمه پایداری در تجارت جهانی است . اما آیا ایران می‌تواند پذیرای این کشتی‌‌های بسیار بزرگ باشد ؟

بهروز آقایی ، مدیرکل بنادر و دریانوردی استان سیستان و بلوچستان با اشاره به آغاز کار این کشتی می‌گوید : «اکنون ۴ کشتی با این ظرفیت ساخته شده و یا در حال ساخت است که این مساله نشان می دهد تجارت دریایی به تکنولوژی جدید نیازمند است . بنادر امروز جهان هم از نظر اسکله و هم از منظر تجهیزات باید هماهنگ با این کشتی‌های بسیار بزرگ باشند . اما در کشور ما در حال حاضر زیرساختی که بخواهد این کشتی‌ها را پذیرش کند ، وجود ندارد . در صورت ادامه این وضعیت بنادر ایران به بنادر دست دوم تبدیل خواهند شد . یعنی کشتی‌های غول‌پیکر به یکی از بنادر منطقه که توانایی پشتیبانی این کشتی‌ها را دارند رفته و بعد بار آن‌ها به صورت ترانزیت و ترانشیب به بنادر کشور ما وارد خواهد شد.»

به گفته این مدیر ارشد دریانوردی ، کشور باید به بنادری که بالای ۱۸ متر عمق دارند و در آن ها ۳ الی ۴ گنتی کرین به صورت همزمان می‌تواند عملیات تخلیه و بارگیری از کشتی را انجام دهد ، مجهز شوند . اگر این اقدام انجام نشود ، بازار از دست خواهد رفت ، همانظور که در سنوات گذشته بخشی از بازار به بنادر امارات و عمان واگذار شده است . ایران علاوه بر بازارسازی و همزمان با شبکه‌سازی برای توسعه بازار بنادر تجاری مهم کشور که باید در جهت کسب سهم موثر و پایدار از مبادلات منطقه‌ای ، فرامنطقه‌ای و جهانی انجام شود ، به توسعه زیرساخت‌ها ، روساخت‌ها و تجهیزات در بنادر تجاری برای پذیرش و ارائه خدمت به بزرگترین انواع کشتی‌های فعال در حمل‌و‌نقل انواع محمولات کانتینری و غیر کانتینری از جمله کالاهای عمومی ، اساسی ، فله و مایعات نفتی و غیر نفتی نیاز دارد تا از جایگاه بنادر کانونی در مبادلات تجاری بین‌المللی فاصله بیشتری نگیرد .

چابهار ؛ امید آینده ایران

در میان همه بنادر ایران ، چابهار یک بندر اقیانوسی است که به همین دلیل از عمق آبخور بالایی برخوردار است . دسترسی مستقیم به اقیانوس ، بندر چابهار را قادر به پشتیبانی کشتی‌هایی با تناژ بالا می‌کند .

مدیرکل بنادر و دریانوردی استان سیستان و بلوچستان نیز بر این موضوع تاکید دارد و با اشاره به به ظرفیت بندر چابهار برای پذیرایی از کشتی‌های بسیار بزرگ ، می‌گوید : «بندر چابهار تنها بندر اقیانوسی و عمیق‌ترین بندر کشور است و اسکله‌های فاز دوم این بندر می‌توانند از کشتی‌های بسیار بزرگ پشتیبانی کنند.»

فاز دوم بندر چابهار ، متشکل از دو اسکله ۴۵۰ متری با عمق ۱۸ متر بوده و از پسکرانه‌ای به وسعت ۴۰ هکتار برخوردار است. تاکنون بیش از ۸۰ درصد از عملیات تحکیم بستر آن انجام شده و به گفته آقایی ، عملیات روسازی و تجهیز این دو اسکله که به ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلیون دلار سرمایه نیاز دارد ، می‌تواند تا سال آینده به اتمام برسد. این به آن معنی است که اگر ایران بتواند سرمایه لازم برای پیشبرد طرح توسعه بندر چابهار را فراهم کرده و فاز دوم را طبق زمان‌بندی به اتمام برساند ، سال آینده صاحب بندری خواهد شد که قابلیت پشتیبانی از کشتی‌های بسیار بزرگ را دارد .

آیا ایران می‌تواند به مشارکت بین‌المللی در توسعه این بندر امیدوار باشد ؟ بندر چابهار پیشتر سرمایه‌گذاری شرکت‌های هندی در توسعه فاز یک خود را تجربه کرده است ، اما آقایی می‌گوید که بندر چابهار در جذب سرمایه خارجی استقلال خود را حفظ کرده و در انحصار یک کشور نیست .

او می‌افزاید : «آماده پذیرش هر نوع سرمایه گذاری خارجی به خصوص از کشورهای منطقه و همچنین کشورهای شرق و جنوب شرق آسیا هستیم و در میان این کشورها ، چین بسیار برای ما مهم است . در این رابطه مکاتباتی نیز انجام شده و انتظار داریم تجار چینی با سرمایه‌گذاری در بندر چابهار ، منافع این کشور و همچنین ایران را تامین کنند.»

بندر چابهار ، علاوه بر اینکه می‌تواند نقشی مهم در پشتیبانی از منطقه شرق کشور و همچنین توسعه کریدورهای ترانزیتی در ایران ایفا کند ، ممکن است امید اصلی کشور برای پایداری در تجارت بین‌المللی دریایی در آینده نه چندان دور باشد ، چرا که دسترسی سریع به اقیانوس و عمق بالای آبخور این بندر امکان پذیرش کشتی‌های بسیار بزرگ را فراهم خواهد کرد . اما زمان مشخص می‌کند که آیا اعتبارات لازم برای توسعه این بندر فراهم خواهد شد و یا تعلل در توسعه ، چابهار و ایران را در رقابت با سایر کشورهای منطقه بازنده خواهد کرد .

در همین موضوع بخوانید

دیدگاه‌ها

۰ دیدگاه

اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.

ثبت دیدگاه

ایمیل شما منتشر نمی‌شود. تکمیل موارد ستاره‌دار الزامی است.