به گزارش پایگاه اطلاع رسانی Iranway ، هزار بار دیگر هم که جاده‌های شمال قفل شوند باز هم با نزدیک شدن به چند روز تعطیلی پشت سر هم، دوباره مردم برای سفر به شمال برنامه‌ریزی می‌کنند.
چه بخواهیم؛ چه نه، آلودگی هوا در تهران و اصفهان، ریزگردها در کرمانشاه و اهواز و گرمی هوا در سایر شهرهای جنوبی مردم را ترغیب می‌کند که برای سفرهای داخلی، مقاصد شمالی را انتخاب کنند که هم آب و هوای بهتر و آسمان آبی‌تری دارند و هم جاده‌های باصفاتر. حال این پرسش پیش می‌آید که چرا مردم بیشتر حمل‌ونقل جاده‌ای را برای سفر به شمال انتخاب می‌کنند؟ پاسخ به این پرسش ساده است؛ ضعف در سایر شیوه‌های حمل‌ونقل عمومی. بر اساس آمار اعلام شده از سوی رییس پلیس راهور کشور، حدود ۳۰ میلیون وسیله نقلیه در کشور وجود دارد که از این تعداد، ۵/۱۸ میلیون خودرو شامل خودروهای شخصی و ناوگان عمومی و بقیه موتورسیکلت هستند. به نظر می‌رسد افزایش تعداد خودروها در کشور به ویژه افزایش خودروهای شخصی، تغییر فرهنگ سفر در کشور را به دنبال داشته و مردم تصور می‌کنند سفر با خودرو و سکونت در چادر، هم ارزان و هم ساده‌تر است. بخشی از این تفکر را باید با نبود حمل‌ونقل عمومی مطلوب در کشور به‌ویژه در مقاصد شمالی مرتبط دانست.
در واقع در میان انواع شیوه‌های حمل‌و نقل جاده‌ای، ریلی و هوایی، سوار شدن بر خودرو شخصی و راهی جاده‌ها شدن ساده‌ترین راه پیش‌روی مسافران است و جایگزین مناسبی در میان سایر شیوه‌های حمل‌ونقلی وجود ندارد تا علاوه بر پایین بودن هزینه، بتوان برای ساعت‌ها و شیوه رفت و برگشت نیز برنامه‌ریزی کرد. فرودگاه‌های رشت، ساری، رامسر و نوشهر، فرودگاه‌های فعال در استان‌های گیلان و مازندران هستند که نبود برنامه پروازی مناسب آنها را از برنامه سفرهای کوتاه مردم حذف کرده است. به عنوان نمونه فرودگاه رشت برای بسیاری از مسیرها مانند اصفهان ـ رشت، پروازهای منظم برنامه‌ای ندارد و کمتر می‌توان برای یک سفر چند روزه روی آن حساب کرد.
در فرودگاه نوشهر هم که در سال‌های اخیر با کاهش مسافر و پرواز همراه بوده است، کمتر می‌توان پروازهای برنامه‌ای منظم از شهرهای جنوبی و مرکزی یافت. به این مشکلات باید به‌صرفه نبودن هزینه بلیت هواپیما برای یک خانواده چند نفره و هزینه حمل‌ونقل تا فرودگاه‌ها را نیز اضافه کنید. بخشی از این هزینه به دلیل شکل نیافتن حمل‌و نقل چند وجهی در کشور به خانواده‌ها تحمیل می‌شود؛ حمل‌ونقلی که مسافر در آن بتواند با مترو خود را به فرودگاه یا ایستگاه قطار برساند و هزینه گران تاکسی بر او تحمیل نشود. همه این مشکلات از دلایلی هستند که از اشتیاق مردم به سفر با هواپیما می‌کاهد و خودرو را در اولویت نخست آنها برای سفر قرار می‌دهد.
از سوی دیگر اگرچه راه‌های ریلی به دلیل ارزان بودن می‌توانند جایگزین‌های مناسبی برای خودرو شخصی باشند، اما راه‌آهن مناطق شمالی هنوز با همه ظرفیت در اختیار مسافران قرار نگرفته است. به عنوان نمونه راه‌آهن قزوین ـ رشت که از پروژه‌های ریلی مهم سال‌های اخیر است، همچنان در دست ساخت است و در آخرین اطلاع‌رسانی، دولت وعده راه‌اندازی این راه‌آهن در دهه فجر ۹۵ را داده است البته با توجه به روند کند ریل‌گذاری، بعید نیست عملی شدن این وعده باز هم به تاخیر بیفتد. راه‌آهن در سایر مسیرهای شمالی مانند رشت ـ انزلی و رشت ـ آستارا در دست ساخت است تا بخشی از بار جاده به آن منتقل شود. اگرچه رساندن راه‌آهن به همه شهرهای شمالی کار ساده‌ای نیست و فراهم کردن زیرساخت‌ها هزینه‌های بسیاری می‌طلبد اما در شرایطی که شهرهای پرتردد و پرمسافری مانند نوشهر، چالوس و رشت از قطار مسافری محروم هستند همچنان بار اصلی ترافیک بر دوش جاده‌هاست بنابراین بهتر آن است که به جای انتقاد از مسافرت مردم، مسئولان به دنبال تسریع پروژه‌های ریلی باشند.
منبع: پرتال جامع اطلاعات تخصصی صنعت حمل و نقل :: www.iranway.com :: به نقل از گسترش صمت
دیدگاه‌ها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.