به گزارش پایگاه اطلاع رسانی Iranway ، اهمیت بنادر به عنوان دروازه‌های دریایی هر کشور بر کسی پوشیده نیست . نقش کلیدی بنادر در مبادلات تجاری و شکوفایی اقتصادی کشور موجب می‌شود ارتقای بهره‌برداری از آن‌ها همواره مد نظر مدیران بالادستی قرار گیرد . یکی از مهمترین بخش‌های ارتقای بهره‌برداری از بنادر ، افزایش ایمنی دریانوردی در آن‌ها است . افزایش ایمنی دریانوردی در بنادر از طرق سخت‌افزاری و نرم‌افزاری امکان‌پذیر است . لایروبی منظم و تجهیز بندر با تاسیسات به‌روز از جمله روش‌های سخت‌افزاری و آموزش انسانی و نیز ارتقای روش‌های محاسباتی در بندر از جمله روش‌های نرم‌افزاری به شمار می‌آیند . پروژه حاضر از جمله روش‌های نرم‌افزاری ارتقای ایمنی در بنادر به شمار می‌رود . هدف این پروژه به طور کلی ارتقای محاسبات فاصله زیرین کشتی تا بستر برای در نظر گرفتن حداکثر عوامل محیطی و نیز تدقیق روش‌های محاسباتی موجود است . به این ترتیب نه تنها ایمنی کشتی‌ها در ورود و خروج به بندر تامین می‌شود ، بلکه با تهیه بستر محاسباتی لازم ، امکان صدور مجوز تردد برای کشتی‌هایی با عمق آبخور بیشتر در فاصله زمانی کوتاه‌تر مهیا می‌شود که این امر به نوبه خود موجب افزایش بهره‌وری بندر می‌شود . بندر مورد نظر برای پیاده‌سازی این سیستم بندر بوشهر است .
هر کشتی در هنگام ورود به بندر یا خروج از آن باید برای سه مورد مهم تصمیم‌گیری کند . اولین مورد زمان ورود به بندر یا خروج از آن است . از آن‌جا که اثرات جزر و مد که یکی از اصلی‌ترین اثرات بر روی تردد کشتی را دارند ، می‌توانند تابع زمان در نظر گرفته شوند ، معمولا این عامل به عنوان مهمترین عامل ورود و خروج به بندر در نظر گرفته می‌شود . مورد دوم عمق آبخور است . برای یک کشتی مشخص این عمق به طور مستقیم تابع وزن بار حمل‌شده توسط کشتی خواهد بود و در فاصله بین کف کشتی تا سطح دریا مستقیما دخالت دارد . مورد سومی که کشتی باید در هنگام ورود به بندر یا خروج از آن تصمیم‌گیری نماید سرعت است . افزایش سرعت کشتی از یک طرف به علت اثرات اسکوات موجب کاهش فاصله کف آن تا بستر دریا شده و از طرف دیگر در صورت برخورد کشتی با گل در کانال دسترسی ، باعث می‌شود کشتی بتواند به مسیر خود ادامه دهد . بدیهی است که اثر اسکوات در تردد کشتی منفی و امکان تردد از میان گل عامل مثبت تلقی می‌شود . همچنین باید توجه داشت که به علت آن که در سرعت‌های پایین کنترل کشتی ممکن نیست ، عملا نمی‌توان سرعت کشتی را از یک حد مشخص پایین‌تر آورد .
با توجه به سه عامل زمان ، آبخور و سرعت برای یک کشتی مشخص ، می‌توان چهار سناریو برای بهره‌برداری از این سیستم در نظر گرفت :
۱- کاربر با تعیین همه عوامل فوق، بررسی نماید که آیا تردد کشتی امن است یا خیر ؟
۲- با تعیین عمق آبخور و سرعت توسط کاربر، سیستم زمان مناسب برای ورود یا خروج امن کشتی را معین نماید.
۳- با تعیین زمان و سرعت توسط کاربر، سیستم عمق آبخور امن برای ورود یا خروج کشتی را معین نماید.
۴- با تعیین زمان و عمق آبخور توسط کاربر، سیستم سرعت امن برای ورود یا خروج کشتی را معین نماید.
اگر چه سناریوهای انجام این محاسبات به تفضیل و در حین انجام مطالعات تدقیق خواهند شد ، به طور کلی می‌توان گفت که این محاسبات در دو مقیاس زمانی بلند مدت (بیشتر از ۷۲ ساعت) و کوتاه مدت (کمتر از ۷۲ ساعت) انجام خواهند شد . در مقیاس زمانی بلندمدت اثرات شکل بستر ، تراز و سرعت جزر و مد و اسکوات در محاسبات دخیل خواهند بود . بر اساس تجربیات جهانی که در گزارش‌های آینده ذکر خواهند شد ، این اطلاعات ، مهمترین اطلاعات مورد نیاز جهت تخمین عمق آب زیر کشتی می‌باشند . در مقیاس زمانی کوتاه‌مدت علاوه بر این اثرات، تاثیرات موج، باد و افزایش تراز ناشی از باد نیز در انجام محاسبات در نظر گرفته خواهد شد .
برای انجام محاسبات مربوط به پارامترهای فوق در مراحل قبل از عقد قرارداد ، استفاده از روش‌های داده‌کاوی مد نظر قرار گرفته‌بود . یک علت این امر فرض وجود داده‌های زیاد در منطقه مورد مطالعه و سهولت استفاده از روش‌های داده‌کاوی در هنگام وجود داده‌های غنی بود . علت دیگر نیز سرعت قابل توجه مدل‌های داده‌کاوی بود . با آغاز پروژه و گردآوری داده‌ها ، مشخص شد که داده‌های در دسترس به خصوص در جهت مدل‌سازی موج به آن گستردگی که در ابتدا فرض می‌شد نیست . به علاوه با برپایی مدل‌های شبیه‌سازی مشخص شد می‌توان با دقت نظر در نحوه برپایی ، زمان محاسبات را تا حد زیادی کاهش داد . بنابراین با حفظ چهارچوب شرح خدمات ، جهت دست‌یافتن به بعضی از نتایج پیش‌بینی شده در آن استفاده از شبیه‌سازی‌های معمول مد نظر قرار گرفت .
منبع: پرتال جامع اطلاعات تخصصی صنعت حمل و نقل :: www.iranway.com ::
دیدگاه‌ها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.