به گزارش پرتال حمل و نقل به قلم هومن پشنگیان – فعال صنعت لجستیک ، در شرایطی که همه صنایع و تخصص‌‌‌ها به سمت عبور از مسیرهای سنتی و بهره‌‌‌مندی از هوش مصنوعی ، فناوری و تجارت الکترونیک حرکت می‌‌‌کنند ، صنعت لجستیک و حمل و نقل نیز ناگزیر از اتخاذ چنین رویکردهایی است . بازارگاه الکترونیکی حملونقل درواقع یک پایانه آنلاین است که صاحبان بار را به رانندگان و کامیون‌‌‌داران و شرکت‌‌‌های حملونقل متصل می‌‌‌کند .
فلسفه وجودی بازارگاه‌‌‌ها معرفی نزدیک‌‌‌ترین ناوگان به محل بار است . اما متاسفانه برخی چالش‌‌‌هایی که امروز در حوزه فعالیت بازارگاه‌‌‌ها وجود دارد ناشی از این است که برخی شرکت‌‌‌های فناوری بدون آشنایی با حوزه حمل و نقل و قوانین و مقررات این بخش ، صرفا با داشتن یک پلتفرم و یک مجوز بازارگاه وارد این حوزه شده و بدون آنکه تخصص یا دانش حمل‌و‌نقلی داشته باشند در این زمینه فعالیت می‌‌‌کنند .
این مساله از آنجا نشات می‌‌‌گیرد که شرکت‌‌‌های بزرگ‌‌‌مقیاس برای دریافت مجوز ملزم به داشتن یک پلتفرم بازارگاه هستند یا اینکه باید درصدی از سهم بازارگاه را داشته باشند ، از این رو گاه به شرکت‌‌‌هایی مراجعه می‌‌‌کنند که فناوری‌‌‌محور بوده و صرفا نرم‌‌‌افزار را طراحی کرده‌‌‌اند . بنابراین نسبت به خرید سهام بازارگاه اقدام می‌‌‌کنند اما این امر مشکلاتی از جمله واسطه‌‌‌گری را به دنبال دارد که با ماهیت بازارگاه‌‌‌ها در تضاد است . در این شرایط ، عملا فقط یک فروش پلتفرم به شرکت بزرگ‌‌‌مقیاس اتفاق افتاده و این موضوع زمینه‌‌‌ساز برخی چالش‌‌‌ها در صنعت حمل و نقل کشور شده است . از این رو دولت باید سیاست خود را برای فعالیت بازارگاه‌‌‌ها کاملا شفاف کند تا بازارگاه‌‌‌ها بتوانند به رسالت اصلی خود که تسریع فرآیند حمل و نقل ، کاهش مصرف سوخت ، کاهش هزینه و رضایت بیشتر رانندگان و صاحبان بار از طریق دریافت بار بیشتر و سریع‌‌‌تر است ، دست یابند .
همچنین لازم است سازمان حمل و نقل از تعدد اعطای مجوز بازارگاه‌‌‌ها خودداری کند ، چرا که این تعدد هم امکان کنترل و نظارت را سخت‌‌‌تر می‌‌‌کند و هم سردرگمی رانندگان در پلتفرم‌‌‌های متعدد را به دنبال دارد . متاسفانه برخی بازارگاه‌‌‌های فعال موجود نیز جامع نیستند و این موضوع راننده‌‌‌ای راکه روزانه به دنبال بار در پلتفرم‌‌‌های مختلف است با چالش مواجه می‌‌‌کند . نبود یک نرم‌‌‌افزار جامع ، ضعف بزرگ این حوزه است . از این رو وزارت راه به جای اعطای مجوزهای جدید ، باید فعالیت شرکت‌‌‌های موجود را ساماندهی و کمک کند بازارگاه‌‌‌های فعال موجود به دور از واسطه‌‌‌گری و با رعایت چارچوب قوانین فعالیت داشته باشند . چرا که در غیر این صورت بیشتر از همه قشر رانندگان متضرر خواهند شد .
الگوی وزارت راه در این زمینه می‌‌‌تواند وزارت ارتباطات باشد که با داشتن سازمان تنظیم مقررات ، بر نحوه فعالیت اپراتورهای پستی برمبنای گریدبندی این اپراتورها نظارت دارد و هرگونه تخلف و عدم همکاری باعث ابطال پروانه اپراتور می‌‌‌شود . وزارت راه هم باید با تشکیل کمیته‌‌‌هایی فعالیت بازارگاه‌‌‌ها را رصد و نظارت کند . چرا که صاحبان بار و راننده باید با خیال راحت به این پلتفرم ورود کرده و بازارگاه باید پلتفرمی امن برای راننده و صاحب بار باشد . بنابراین لازم است سازمان حمل و نقل هم بر اساس استانداردهای وزارت راه اقدام کرده و سازمان راهداری نظارت و الزامات بیشتری بر فعالیت بازارگاه‌‌‌ها اعمال کند .
شرکت‌‌‌های بزرگ‌‌‌مقیاس به دلیل دارا بودن ماشین‌‌‌های ملکی متعدد در بازگشت از استان‌‌‌های مختلف نیازمند این هستند که برای ناوگان خود بار تهیه کنند ، بنابراین یکی از الزاماتی که بازارگاه‌‌‌ها باید داشته باشند این است که پلتفرم بازارگاه در اختیار شرکت بزرگ‌‌‌مقیاس قرار گیرد و از در اختیار گذاشتن بازارگاه به شرکت‌‌‌هایی که صرفا در حوزه فناوری فعالیت داشته و از فضای صنعت حمل و نقل دور هستند ، جلوگیری شود . نکته دیگر این است که مدیرعامل هر بازارگاه باید آشنایی و اشراف کاملی به شرایط احراز ، قوانین و مقررات سازمان راه داشته و در چارچوب الزامات حمل و نقلی این سازمان فعالیت کند .
چنانچه بازارگاه‌‌‌ها زیرمجموعه شرکت‌‌‌های حمل و نقل بزرگ‌‌‌مقیاس ایجاد شده و بازارگاه به‌‌‌صورت تخصصی به رانندگان و صاحبان بار سرویس دهد، بازارگاه در مسیر اصلی خود خواهد بود . به همین دلیل یکی دیگر از الزاماتی که لازم است برای فعالیت در این حوزه در نظر گرفته شود ، دانش‌‌‌بنیان بودن این نرم‌‌‌افزارهاست . وزارت راه باید برای مجموعه‌‌‌هایی که این ویژگی‌‌‌ها را دارند تفاوت قائل شده و زمینه توسعه فعالیت آنها را فراهم سازد .
پیشنهاد می‌‌‌شود وزارت راه بازارگاه‌‌‌ها را بر مبنای استانداردهای مشخص درجه‌‌‌بندی و رتبه‌‌‌بندی کند . به عنوان مثال سابقه حمل و نقلی مجموعه ، نوع خدمات، میزان اشتغال‌‌‌زایی ، دانش‌‌‌بنیان بودن بازارگاه‌‌‌ها و اتصال آن به شرکت بزرگ‌‌‌مقیاس می‌‌‌تواند از شاخص‌‌‌های این ارزیابی باشد تا از این طریق راننده و صاحب بار نیز با اطمینان بیشتر با بازارگاه‌‌‌های دارای درجه اعتبار بالاتر همکاری کنند . به عنوان نمونه درحال حاضر، باوجود درآمدی که این پلتفرم‌‌‌ها در قالب Market Place بودن دارند هیچ‌گونه امتیاز و خدماتی به صاحبان بار و رانندگان داده نمیشود . اگر مجموعه‌‌‌ای این موضوع را به عنوان مسوولیت اجتماعی رعایت کرده و در نظر گیرد ، این اقدام باید از سوی نهادهای متولی مورد توجه قرار گیرد و از نظر معنوی ، ارزش‌گذاری شود .
دسترسی وزارت راه به عنوان API به بازارگاه‌‌‌ها نیز می‌‌‌تواند بر اساس همین رتبه‌‌‌بندی انجام شود و وزارت راه نسبت به امتیاز بالایی که یک بازارگاه دارد ، می‌‌‌تواند سطوح دسترسی آن مجموعه را افزایش دهد یا امکان توسعه فعالیت‌‌‌های این مجموعه را فراهم کند . همچنین لازم است در خصوص شرایط احراز و اعطای مجوز و ورود نفرات و شرکت‌‌‌ها به این حوزه سخت‌‌‌گیری بیشتری صورت گیرد تا از حضور دلالان و واسطه‌‌‌ها به این حوزه جلوگیری شده و بازارگاه‌‌‌ها به فلسفه وجودی و هدف اصلی شکل‌‌‌گیری خود نزدیک شوند .
منتظر حضور شما در پیج اینستاگرام iranway هستیم
دیدگاه‌ها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.