به گزارش پرتال حمل و نقل ، مشاور امور تامین مالی و سرمایه‌گذاری طرح‌های ریلی شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل و نقل کشور با اشاره به کریدورهای ترانزیتی در ایران و همسو با ابتکار کمربند – راه ، بر ظرفیت کشور چین برای مشارکت و همکاری در تکمیل کریدورهای ریلی تاکید کرد .
ابتکار کمربند و جاده» (Belt and Road Initiative (BRI)) یک برنامه سرمایه‌گذاری و سیاستی بلندمدت فراقاره‌ای است که هدف توسعه زیرساخت‌ها و تسریع یکپارچگی اقتصادی کشورها را در امتداد مسیر راه ابریشم تاریخی دنبال می‌کند . این ابتکار در سال ۲۰۱۳ توسط رئیس‌جمهور چین ، شی – جین‌چینگ رونمایی شد و تا سال ۲۰۱۶ با عنوان «یک کمربند ، یک جاده» شناخته می‌شده است .
«ابتکار کمربند و جاده» ارتباط قاره‌های آسیا ، اروپا و آفریقا و دریاهای مجاور آن را ارتقا می‌دهد ، همکاری بین کشورها در ابرپروژه یک کمربند ، یک جاده را ایجاد و تقویت می‌کند ، شبکه‌های ارتباطی همه‌جانبه ، چندلایه و ترکیبی را به وجود می‌آورد . ایران نیز در این ابرپروژه دارای کریدورهای ترانزیتی است که تکمیل آن‌ها به بهره‌برداری هرچه بیشتر کشورمان از ابتکار کمربند و جاده کمک خواهد کرد .
سید مرتضی ناصریان مشاور امور تامین مالی و سرمایه‌گذاری طرح های ریلی شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل و نقل کشور با اشاره به کریدورهای ترانزیتی در ایران و همسو با ابتکار کمربند – راه ، بر ظرفیت کشور چین برای مشارکت و همکاری در تکمیل کریدورهای ریلی تاکید کرد و گفت : کریدور ریلی شرق کشور (چابهار – سرخس) یکی از پروژه‌های مهمی است که می‌توان در تکمیل آن از توانمندی‌های کشور چین استفاده کرد .
وی افزود : این کریدور برای توسعه استانهای شرقی ، ایجاد شاخه جدید در کریدور شمال – جنوب با اتصال ریلی چابهار به آسیای میانه (جذب بارهای افغانستان و ازبکستان) ، انتقال سنگ آهن منطقه سنگان ایران و هرات افغانستان به چابهار و تسهیل سفر زائران پاکستان و استانهای جنوب شرق به شهر مقدس مشهد ، در فهرست طرح‌های مصوب کشور قرار دارد که بخش چابهار – زاهدان با سرعت در حال احداث است و احداث بخش زاهدان – یونسی نیز در دستور کار قرار دارد .
ناصریان دیگر پروژه مهم را الحاق ایران به کریدور اقتصادی چین – پاکستان (CEPEC) از طریق مسیرهای ریلی ، جاده‌ای و دریایی دانست و گفت : از آنجایی که کشور پاکستان مستقیم با چین همسایه است و مرز طولانی با آن دارد ، می‌تواند دسترسی کوتاهی بین ایران و چین را فراهم کند و از این نظر مشابه افغانستان است با این تفاوت که اکنون چین با افغانستان روابط قوی ندارد . البته ارتباط با چین از طریق افغانستان نیز در برنامه‌های بلندمدت قرار دارد .
مشاور امور تامین مالی و سرمایه‌گذاری شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل و نقل کشور خاطرنشان کرد : در صورت اتصال ریلی چین و پاکستان (این اتصال ریلی به علت منطقه صعب العبور هیمالیا بعید است و در این صورت حمل‌ونقل ترکیبی می‌تواند استفاده شود) و تعمیم آن به شبکه ریلی ایران و سواحل مکران و بندر جاسک اهمیت دارد که موجب تنوع بخشی به کریدورهای ترانزیتی و رونق دادن به ترابری ریلی بین ایران و پاکستان در کوتاه مدت و شکل‌گیری کریدور ترانزیتی شرقی – غربی (چین – پاکستان – ایران) و اتصال این کریدور به کریدور شمال -جنوب و همچنین ترکیه و کشورهای عربی در افق بلندمدت می‌شود .
وی ادامه داد : اتصال ریلی پاکستان و ایران در مرز میرجاوه نیازمند ارتقاء و در چابهار قابل اتصال به بندر گوادر است . به ویژه اگر اتصال ریلی چین و ایران در این مسیر با عرض استاندارد (۱۴۳۵) میلی متر ایجاد شود .
این کارشناس ریلی در ادامه به کریدورهای شمالی – جنوبی اشاره کرد و افزود : رونق یابی این کریدورها برای ارتباط آب‌های آزاد جنوب به کشورهای شمالی ایران (ترکمنستان ، دریای خزر ، قزاقستان/روسیه و جمهوری آذربایجان) و نهایتاً به اروپا هستند .
ناصریان در ادامه به بیان مهمترین محورهای ترانزیت بار شرقی – غربی در ایران پرداخت و گفت : معمولا در کریدور شرقی غربی به مسیر جنوبی خزر از ترکمنستان به ترکیه اشاره می‌شود که در حال حاضر دایر است . در این مسیر پروژه‌های بهبود مسیر ریلی در ایران شامل ارتقای راه آهن اینچه برون به گرمسار و همچنین احداث محور میانبر ریلی میانه تبریز می‌شود . همچنین مسیر جدیدی که می‌توان در چارچوب ابتکار کمربند راه و کریدورهای شرقی – غربی ایجاد کرد ، کریدور ریلی ایران – مدیترانه (ایران ، عراق و سوریه) است .
وی افزود : در حال حاضر اکثر خطوط طرح ابتکار کمربند – راه ، در نهایت از ترکیه عبور می‌کند . جهت تنوع در کریدورها و پوشش کشورهای مختلف اتصال ایران به مدیترانه و سپس اروپا و آفریقا ، کریدور ایران – عراق – سوریه – مدیترانه مورد توجه قرار می‌گیرد .
ناصریان خاطرنشان کرد : در این کریدور احداث راه‌آهن کرمانشاه – خانقین – بغداد بسیار مهم است . در همین راستا تاسیس کریدور زیارتی – تجاری چین – پاکستان – ایران – عراق – سوریه نیز می‌تواند در دستور کار قرار گیرد .
مشاور امور تامین مالی و سرمایه‌گذاری شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل و نقل کشور کریدورهای شرقی – غربی را شامل شاخه جنوبی کریدور تراسیکا برای ارتباط آسیای میانه – ایران – قفقاز و اروپا (از مرز جلفا یا رازی یا آستارا) و شاخه جنوبی کریدور راه‌آهن‌های آسیایی (پاکستان – ایران – ترکیه) دانست و گفت : در اجرای یک کمربند – راه این پروژه‌ها می‌تواند رونق یابد و کشورهای مسیر با داشتن بستر زیربنایی و فعالیت حمل‌ونقل بین‌المللی، علاوه بر تسهیل صادرات و واردات و انتفاع از درآمد ترانزیت ، امکان ایجاد صنایع فرآوری و ایجاد ارزش افزوده محمولات را خواهند داشت .
وی دیگر کریدور ترانزیتی در ایران و همسو با ابتکار کمربند – راه را ایجاد مسیر جدید بین ایران و چین از طریق افغانستان ذکر کرد و گفت : این کریدور دارای موافقت نامه مطالعاتی پنج کشور مسیر (خواف در ایران – افغانستان – تاجیکستان – قرقیزستان – کاشغر در چین) است ولی هنوز عملیاتی نشده است .
به گفته ناصریان ، ایران پیشنهاد احداث بخش هرات – مزارشریف را به صورت تهاتری (در قبال انتفاع از منابع معدنی) به افغانستان داده است و با احداث این پروژه ، امتداد به چین از طریق مسیر فوق الاشاره یا با عبور از کشور ازبکستان مقدور خواهد بود .
دیدگاه‌ها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.