به گزارش پایگاه اطلاع رسانی Iranway ، وزیر راه و شهرسازی گفت : اکنون که رئیس‌جمهور آمریکا خروج کشورش از توافق هسته‌ای را اعلام کرده است ، اروپا نقش مهمی در اثرگذاری بر سایر جهان در سوق دادن آن به صلح یا جنگ را دارد .
نظم جهانی به سوی گذار از یک ساختار تک-قطبی به رهبری آمریکا به یک ساختار چندقطبی است . از میان این مراکز قدرت به نظر می‌رسد تنها اروپا است که در مورد موضع خود تردید دارد . این عدم‌قطعیت امنیت و منافع اروپا و نیز سایر کشورهای دنیا به‌ویژه ایران و دیگر کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا را به مخاطره می‌اندازد .
جهان با چالش‌های جدی مواجه است و ما شاهد دو جریان هستیم که به طور همزمان در حال روی دادن است ؛ در حالیکه آمریکا به طور فزاینده‌ای روندی مرکانتالیستی ، درون‌گرا و ارتجاعی را طی می‌کند ، آرایش نیروها در جهان در حال تغییر بنیادین است و سایر قدرت‌های قدیمی و نوظهور مثل چین و هند جایگاه خود را تقویت می‌کنند . به نظر می‌رسد آمریکا دیگر قادر نیست جایگاه خود را در راس نظم جهانی حفظ کند . این موضوع تاحدی به دلیل ماهیت ناپایدار نظم جهانی تک-قطبی و همچنین موضع ضعیف و غیرمنطقی دولت ترامپ است .
بعد از فروپاشی اتحاد شوروی تعدادی از اندیشمندان امریکایی اظهار نگرانی کرده و گفتند که امریکا به تنهایی نمی‌تواند به‌پیش رود و باید متحدانی داشته باشد و گرنه از درون دچار تعارض می‌شود . ما این وضعیت را از این سوی جهان می‌بینیم و شاهد قدرت گرفتن قدرت‌های قدیمی و نوظهور و هم‌پیمانانشان هستیم .
زمانی آمریکا خود را حامی و پایگاه نظام لیبرال و اقتصاد بازار و رقابتی می‌دانست . اوج ظهور و بروز این چهره از امریکا مربوط به دوران جنگ سرد است . اما سیاست‌های کنونی آمریکا به‌ویژه ایجاد جنگ تجاری با جهان به‌مفهوم بازگشت به دوران مرکانتالیستی است . رئیس جمهور کنونی آمریکا راجع به اقتصاد و بازار آزاد و منافع آن صحبت نمی‌کند ؛ بلکه در واقع در مورد انتخاب سیستم مرکانتالیستی و مدل تجاری قرن‌های پانزدهم تا هجدهم اروپا صحبت می‌کند که البته رویکرد خطرناکی است . دوران حاکمیت مرکانتالیست‌ها همواره همراه با جنگ و خونریزی بوده‌است و ممکن است با ظهور مجدد امنیت جهان را به مخاطره بیندازد . آیا رفتارهای رئیس جمهور آمریکا با تئوری بازار رقابتی آزاد و معیارهای «سازمان تجارت جهانی» قابل ارزیابی است ؟
در این میان ، قدرت‌هایی چون هند ، روسیه و چین به عنوان قدرت‌هایی تاثیرگذار در حال تحکیم موقعیت خود هستند و در صحنه جهانی حضور دارند . آنها اهداف مشخصی دارند و عزم آنها با سیاست‌هایی مشخص حمایت می‌شود که در راستای فرصت‌های اقتصادی و اجتماعی آنها است و ایران از تعامل با آنها به اقتضا منتفع می‌گردد .
در چنین فضایی ، ما در ایران نسبت به موقعیت تاریخی ، ژئوپلتیکی و اقتصادی خود به عنوان وارثان تمدنی تاریخی ایران‌شهری و اسلامی با جایگاه و تاثیری جهانی آگاه هستیم . با وجود برخی ضعفها ، ما توانسته ایم این موقعیت را احیا کنیم. ایران کشوری متشکل از اقوام گوناگون است و تسامح ، تساهل و سازگاری در تاریخ چند هزار ساله ما نهادینه شده است . ما می توانیم در صلح و سازگاری با همسایگان خود در منطقه ای پرآشوب زندگی کنیم و به پایبندی به قواعد و قراردادهای بین المللی باور داریم .
ما مصمم هستیم که از ظرفیتها و پتانسیل های کشور بهره برده و از راه گفتگوی مبتنی بر قانون و از موضعی منصفانه و برابر، بر موانع غلبه نماییم. در این برهه حساس، از اروپا انتظار داریم که نقش تاریخی خود را ایفا کرده و از این روند حمایت کند. اما شاهد هستیم که اروپا مردد است. اروپا نمی تواند از مشارکت تجاری پربار خود با آمریکا چشم پوشی کند، و در عین حال رهبران اتحادیه اروپایی از خطرات رویکرد مرکانتالیستی دولت ترامپ برای صلح و ثبات جهان آگاه هستند . آیا اروپا می تواند به حمایت از سیاست‌های آمریکا ادامه دهد و کماکان منافع اقتصادی خود را نیز حفظ کند ؟ اروپا درخواهد یافت که این دو موضوع با هم در تناقض هستند .
پس از به نتیجه رسیدن توافق هسته ای در سال ۲۰۱۵، دو نوع مذاکرات در جریان بوده است : مذاکرات سیاسی و اقتصادی. ما در وزارت راه و شهرسازی به صورت فعالانه درگیر مذاکرات اقتصادی بودیم و قراردادهای خرید هواپیما و موافقتنامه های تامین‌مالی و سرمایه گذاری در زیرساخت را به نتیجه رساندیم . مشکل اروپا از آغاز روند مذاکرات ، تردید در پوشش سیاسی حفاظتی کامل از مذاکرات اقتصادی بوده است . اروپا همواره نگران مواجهه با واکنشی تنبیهی از سوی ایالات متحده بوده است . در سال ۲۰۱۷ در گفتگو با زیگمار گابریل ، معاون وقت صدراعظم آلمان ، گفتم که سرنوشت برجام در دست کسانی قرار گرفته که در موفقیت آن هیچ سهمی نداشتند . اما این وظیفه ماست که از این توافق محافظت کنیم .
انجام گفتگوهای مستمر برای ارزیابی تجارب دو سال گذشته لازم است . دو پیشنهاد ما ، داشتن دستور‌العمل‌های تجاری و بانکی با پشتوانه و حمایت سیاسی و همچنین گفتگو با بروکسل (اتحادیه اروپا) به عنوان نماینده تمام کشورهای عضو این اتحادیه است و هر دو پیشنهاد با وجود یک اراده سیاسی قوی از جانب اروپا دست‌یافتنی است .
مذاکرات و تحولاتی در این سطح طبعا به زمان نیاز دارد و ما نباید خسته و ناامید شده و از تلاش دست برداریم .
یادداشت وزیر راه و شهرسازی با اندکی تغییر در روز چهارشنبه ۱۳۹۷/۲/۱۹ در روزامنه فایننشیال تایمز انتشار یافته است .
منبع: پرتال جامع اطلاعات تخصصی صنعت حمل و نقل :: www.iranway.com ::
دیدگاه‌ها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.