به گزارش پرتال حمل و نقل ، عملیات ساخت پل کارون که در زمان بهره‌برداری بزرگترین پل خاورمیانه محسوب می‌شد در سال ۱۳۰۸ به پایان رسید و در سال ۱۳۷۸ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد .
راه‌آهن در ایران از یک قدمت طولانی برخوردار است که طبق نظر مورخین و مهندسین به حدود ۱۰۰ سال قبل باز می‌گردد . اما در این بین سازه‌هایی بنا شده که البته بیانگر جلوه و شکوه مهندسی ریلی کشور نیز هست و ما در نظر داریم طی سلسله گزارش‌هایی به معرفی هر یک از این سازه‌ها و خطوط ریلی مهم کشور که طی ۱۰۰ سال گذشته ساخته شده بپردازیم و معرفی «پل کارون» سر آغاز معرفی تاریخ راه‌آهن خواهد بود .
پل کارون با طول ۱۰۵۸ متر طولانی‌ترین پل راه‌آهن ایران است . این پل با سازه فلزی دارای ۵۰ پایه میانی همسان ، با دهانه‌های ۲۰.۷۵ متری و دو پایه شرقی و غربی است. همچنین ارتفاع پل کارون ۱۰ متر و پهنای آن به ۶ متر می‌رسد .
بخش فلزی سازه پل به شکل قطعات جداگانه ساخته شده و از طریق بندر امام خمینی (ره) به محل احداث پل منتقل و نصب شده است . پل فلزی راه‌آهن اهواز اگر چه با نام «پل کارون» شناخته می‌شود اما این پل به دلیل رنگ تیره‌‌ای که دارد میان مردم به «پل سیاه» نیز معروف است .
عملیات ساخت این پل که در زمان بهره‌برداری بزرگترین پل خاورمیانه محسوب می‌شد در سال ۱۳۰۸ به پایان رسید و در سال ۱۳۷۸ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد .
راه‌آهن ایران با گذر از دورهای مختلف تاریخی مسیر طولانی و پر فراز و نشیبی را طی کرده است و ادامه حیات و توسعه خطوط زیر فشار تحریم‌های گوناگون تا قبل از تاسیس راه‌آهن‌های سراسری کاری نبود که بدون همت شگرف و اراده آهنین دست اندرکاران راه‌آهن و مردم این سرزمین ممکن باشد .
مردمانی که با غیرتی مثال زدنی و بدون درنگ هرچه توان داشتند برای توسعه زیرساخت‌های این کشور به میدان آوردند . لذتی که مسافر از دیدن مناظر خیره کننده و آب و هوای متفاوت در مسیر راه‌آهن سراسری ایران تجربه می کند محصول کار طاقت فرسای همین مهندسین و کارگرانی است که برای باغ هزاران کیلومتری از جسم و جان خود مایه گذاشته اند .
دیدگاه‌ها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.