به گزارش پرتال حمل و نقل ، بسته شدن تنگه هرمز و هرگونه فشار برای محاصره دریایی ایران ، فقط یک تهدید در جنوب نیست ؛ بلکه معادلات حمل‌ونقل و تجارت کشور را در شمال هم دگرگون می‌کند . در چنین شرایطی ، کشتیرانی در دریای خزر از یک مسیر مکمل ، به یک مسیر راهبردی و حیاتی تبدیل می‌شود .
دریای خزر برای ایران این امکان را فراهم می‌کند که بدون وابستگی کامل به آبراه‌های جنوبی ، ارتباط تجاری خود را با روسیه ، قزاقستان ، ترکمنستان و از آنجا با بازارهای اوراسیا حفظ کند . این یعنی اگر فشار بر مسیرهای سنتی صادرات و واردات افزایش یابد ، خزر می‌تواند بخشی از بار لجستیکی کشور را به دوش بکشد و از شدت آسیب‌ها بکاهد .
اهمیت این موضوع فقط در جابه‌جایی کالا خلاصه نمی‌شود . فعال شدن جدی کریدور شمال – جنوب ، توسعه بنادر شمالی ، افزایش ظرفیت ناوگان دریای خزر و اتصال مؤثرتر ریل و جاده به این بنادر ، می‌تواند نقش ایران را در تجارت منطقه‌ای تقویت کند . به بیان ساده ، خزر امروز فقط یک پهنه آبی نیست ؛ یک فرصت ژئوپلیتیکی برای کاهش فشار جنگ ، حفظ جریان تجارت و بازتعریف جایگاه ایران در ترانزیت منطقه است .
در شرایطی که تهدیدها بیشتر می‌شود ، کشورهایی موفق‌ترند که مسیرهای جایگزین بیشتری داشته باشند . برای ایران ، دریای خزر اکنون یکی از مهم‌ترین این مسیرهاست ؛ مسیری که شاید در سال‌های گذشته کمتر به آن توجه شده ، اما امروز می‌تواند به یکی از ستون‌های اصلی تاب‌آوری اقتصادی و تجاری کشور تبدیل شود .
از طرف دیگر وجود خطر بسته شدن تنگه باب‌المندب توسط حوثی‌های یمن، تجارت شرق – غرب از طریق حمل و نقل دریایی را به طور جدی تهدید می‌کند. اگر این تنگه نیز توسط یمن متحد ایران بسته شود ، کشتیرانی شرق – غرب باید از مسیر دماغه امیدنیک انجام شود که پر هزینه‌تر است و ترانزیت تایم آن تا ۴۰ درصد افزایش می‌یابد ، موضوعی که فشار بر کریدور میانی و به خصوص شاخه‌ی شرقی – غربی مسیر دریای خزر را بیشتر خواهد کرد . بنابراین اکنون کشتیرانی در دریای خزر به یک موضوع تعیین کننده تبدیل گردیده است .
منبع: پرتال حمل و نقل :: به نقل از اندیشکده حمل و نقل ایران
دیدگاه‌ها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.